خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به زبان فارسى ، فرمود : « كخ كخ » « 1 » و اضافه كرد : مگر نمىدانى ما از صدقه استفاده نمىكنيم ؟ مؤلف گويد : « بخارى » همين حديث را در باب آنچه دربارهء صدقه پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله رسيد ، ذكر كرده است و « مسلم » هم حديث مزبور را در « صحيح » خود در كتاب « زكات » به طرق عديده‌اى آورده است و « احمد حنبل » هم در « مسند » و گروهى از محدثان نيز آن را نقل كرده‌اند . [ مسند امام احمد حنبل 1 / 200 ] از « ابو الحوراء سعدى » روايت مىكند ، در ديدارى كه با امام حسن مجتبى عليه السّلام داشتم ، از حضرتش تقاضا كردم تا خاطره‌اى را كه از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به ياد دارد بيان فرمايد . امام حسن عليه السّلام فرمود : در يكى از روزها ، خرمائى از خرماهاى صدقه كه براى رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آورده بودند تا در ميان مستحقان تقسيم فرمايد ، برداشتم و به دهان گذاشتم . رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله آن خرما را كه با آب دهانمتر شده بود ، از دهانم بيرون آورد و در ميان آن خرماها افكند . مردى كه حضور داشت اظهار كرد : چه مىشد اگر آن خرما را اين كودك مىخورد ؟ ! پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : اين خرماها صدقه است و ما از خرماى صدقه تناول نمىكنيم . مؤلف گويد : اين روايت را به دو طريق ديگر روايت كرده است و « ابو داود طيالسى » هم در [ مسند 5 / 163 ] اين روايت را نقل مىكند . [ همان كتاب 2 / 279 ] به سند خود ، از « ابو هريره » نقل مىكند كه در يكى از روزها ، حضور پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله شرفياب بوديم كه خرماى صدقه آوردند . رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله به تقسيم كردن آنها پرداخت و حسن عليه السّلام در آن حال روى دامان پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله قرار گرفته بود . پس از آنكه پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله از تقسيم خرماها آسوده

--> « 1 » خوبان پارسىگو بخشندگان عمرند ساقى بده بشارت رندان پارسا را ( ديوان حافظ ، چاپ قزوينى - غنى ص 10 )