باب دهم پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله خطابهء خود را ناتمام گذارد و از منبر فرود آمد و حسنين عليهما السّلام را به آغوش كشيد [ صحيح ترمذى 2 / 306 ] به سند خود ، از « ابو بريدة » روايت كرده و مىگويد : در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله در حال خطابه بود كه ناگهان ديد حسنين عليهما السّلام با جامه‌هاى سرخ فام به مسجد آمدند و در حالى كه مىدويدند به زمين افتادند . پيغمبر صلَّى اللَّه عليه و آله از منبر فرود آمد و آنها را در آغوش گرفت و دوباره به منبر رفت و آن دو را بر روى پاى خود نشاند و فرمود : خدا راست فرموده است آنجا كه مىفرمايد : * ( إِنَّما أَمْوالُكُمْ وَأَوْلادُكُمْ فِتْنَةٌ ) * ( سوره تغابن ، آيه 15 ) ؛ سرمايه‌ها و فرزندان شما ، وسيله آزمايشاند . اين دو كودك خردسال را ديدم كه افتان و خيزان مىآيند ، من آرام نگرفتم تا اينكه سخن خود را قطع كردم و به سراغ آنها رفتم و از زمين بلندشان كردم . مؤلف گويد : « نسائى » اين حديث را در [ صحيح 1 / 209 و 235 ] به دو طريق ، « ابن ماجه » در « صحيح » خود در كتاب « لباس » در باب پوشيدن جامه