[ الرياض النضرة 2 / 232 ] از « اسماء بنت عميس » از فاطمه دختر رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله روايت مىكند كه در يكى از روزها ، رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله به خانهء من آمد و فرمود : فرزندانم كجا هستند ؟ عرض كردم : امروز بامداد براى صبحانه چيزى نداشتيم براى همين على عليه السّلام فرمود كه اينها را همراه خود مىبرم چرا كه اگر در خانه باشند شايد گريه كنند و از تو غذا بخواهند در حالى كه در خانه هيچ غذائى ندارى ! اينك از خانه بيرون رفته‌اند و على براى تهيهء مقدارى غذا به خانه فلان يهودى رفته است ( ؟ ! ) پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله بلافاصله بسوى على عليه السّلام روان شد . در مسير خود حسنين عليهما السّلام را ديد كه در سبزه‌زارى مشغول بازى هستند . و مقدارى خرما هم در برابر آنها ريخته شده است . پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله فرمود : يا على ! آيا آنها را پيش از آنكه حرارت خورشيد رو به فزونى گذارد به خانه نمىبرى ؟ ( تا آنجا كه در روايت آمده است ) پيغمبر اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله و على عليه السّلام هر كدام يكى از آن دو را روى شانه گذاردند و عازم منزل شدند . « دولابى » اين حديث را در كتاب « الذرّية الطَّاهرة » در ضمن مسند « اسماء بنت عميس » از حضرت فاطمه عليها السّلام روايت مىكند . مؤلف گويد : پيش از اين ، اين حديث را به نحو كاملترى ، در باب معيشت حضرت على عليه السّلام كه براى هر سطل آب كشيدن از چاه يك عدد خرما مىگرفت ، آورديم .