116 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در مسافرت‌ها سريع راه مىپيمود و چون به راه پهناورى مىرسيد بر سرعت خود مىافزود . 117 ) امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون مىخواست با مسافرى وداع كند دست او را مىگرفت ( سپس به آنچه در نظر داشت در حق او دعا مىكرد ) . 118 ) على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله عصايى داشت كه ته آن آهن نوك تيزى قرار داشت ، بر آن تكيه مىكرد و روزهاى عيد [ فطر و قربان ] و در سفرها آن را همراه مىبرد و در نماز جلو خود مىنهاد [ تا حريم نمازش باشد ] . 119 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : عصا برداشتن نشانهء مؤمن و سنّت پيامبران است « 1 » . 120 ) بر عصا تكيه كردن از اخلاق پيامبران عليهم السّلام است . 121 ) كعب بن مالك گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از سفر باز نمىگشت مگر هنگامى كه روز بر آمده باشد . 122 ) سنّت آن است كه مسافر براى استراحت فرود نيايد مگر هنگامى كه هوا مقدارى گرم شده باشد ؛ و بايد بيشتر سيرش در شب باشد . 123 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در سفرها هر گاه اول شب مىخوابيد دستش را دراز مىكرد و ساق دست را زير سر مىنهاد . و هر گاه در آخر شب مىخوابيد دستش را بلند مىكرد و سر مباركش را روى كف دست مىنهاد . 124 ) سنّت آن است كه از منازل صبح زود حركت كنند و آغاز سفر روز پنجشنبه باشد . 125 ) در سفرها همراه بردن مشك آب و امثال آن از سنّت است .

--> ( 1 ) گفته‌اند : عصا به دست گرفتن نشانه سفر رفتن است ، و عصا به دست گرفتن مؤمن نشانهء آن است كه وى آمادهء سفر آخرت است و زاد و توشهء آن را تهيه ديده است . يا آنكه عصا داشتن نشانهء ضعف است و به دست گرفتن عصا براى اظهار تواضع و فرو كاستن تكبر است .