76 ) قتاده گويد : هر گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در ميدان جنگ حضور مىيافت مىگفت : خداوندا ، به حق حكم فرما ! 77 ) در يكى از نامه‌هاى على عليه السّلام به معاويه آمده است : هر گاه تنور جنگ گرم مىشد و مردم از ترس عقب‌نشينى مىكردند ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله اهل بيت خود را پيشاپيش لشكر قرار مىداد و يارانش را به وسيلهء خويشان خود از سوز شمشيرها و نيزه‌ها نگاه مىداشت . . . 78 ) حضرت رضا عليه السّلام در هنگام بيعت با مردم بر ولايتعهدى خويش فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با مردم اين چنين بيعت مىكرد ؛ آن‌گاه خود آن حضرت از مردم بيعت گرفت در حالى كه دست مباركش بالاى دست آنان قرار داشت . 79 ) على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله با زنان دست نمىداد و هر گاه مىخواست از آنان بيعت بگيرد ظرف آبى را مىآوردند ، آن حضرت دست خود را در آب فرو مىبرد سپس بيرون مىآورد ، آن‌گاه مىفرمود : شما هم دستهايتان را در آب فرو بريد ، كه من با شما بيعت كردم . 80 ) از جمله امورى كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در بيعت با زنان شرط مىفرمود اين بود كه جز با مردان محرم با مردان ديگر سخن نگويند . 81 ) ابن عبّاس گويد : هر گاه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به مردى مىنگريست و از او خوشش مىآمد ، مىپرسيد : آيا او شغلى دارد ؟ اگر مىگفتند : نه ، مىفرمود : از چشمم افتاد ! مىگفتند : يا رسول اللَّه ، چرا از چشمتان افتاد ؟ مىفرمود : زيرا وقتى مؤمن بيكار بود دين خود را سرمايهء زندگانيش قرار مىدهد . 82 ) امام صادق عليه السّلام فرمود : قرض و عاريه و پذيرايى مهمان از سنن رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله است . 83 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در هنگام قرض اگر درهمهاى فاسد مىگرفت ، در هنگام پرداخت درهمهاى صحيح و سالم مىداد .