السيد الطباطبائي ( مترجم : استاد ولى )

36

سنن النبى ( آداب و سنن پيامبر ص ) ( فارسى )

رد نكرد جز آنكه يا حاجت او را بر مىآورد ، يا او را با سخنى نرم و دلنواز خرسند مىساخت . نمازش در عين تماميت از نماز همهء مردم سبكتر ، و خطبه‌اش از همه كوتاه‌تر و از بيهوده گويى بر كنار بود . و چون از راه مىرسيد از بوى خوشش شناخته مىشد . و چون با ديگران بر سر يك سفره مىنشست اول كسى بود كه شروع به غذا خوردن مىكرد و آخرين كسى بود كه از غذا دست مىكشيد ، و هنگام غذا خوردن از جلو خود ميل مىفرمود ، و تنها هنگام خوردن رطب و خرما دست به سوى ديگر هم مىبرد . آشاميدنى را با سه نفس مىآشاميد ، و آب را مىمكيد و يكباره سر نمىكشيد . دست راستش به خوردن و آشاميدن و گرفتن و دادن اختصاص داشت و جز با دست راست چيزى نمىگرفت و نمىداد ، و دست چپش براى ساير اعضاى بدنش بود « 1 » . در همهء كارها چون لباس پوشيدن ، كفش پوشيدن و از مركب پياده شدن شروع با دست يا پاى راست را دوست داشت . چون كسى را صدا مىزد سه بار تكرار مىكرد ، ولى در سخن گفتن يك بار بيشتر نمىگفت . و اگر اذن دخول مىگرفت سه بار تكرار مىفرمود . كلامش روشن بود و هر شنونده‌اى آن را مىفهميد . به هنگام سخن گفتن سفيدى دندانش برق مىزد ، و اگر او را مىديدى مىگفتى دندانهاى پيش او فاصله دارد ولى فاصله نداشت . نگاه كردنش كوتاه بود و به كسى خيره نمىشد . با كسى سخنى را كه او خوش نمىداشت نمىگفت . هنگام راه رفتن مانند كسى كه از سراشيبى فرود مىآيد قدم بر مىداشت . مىفرمود : بهترين شما خوشخوترين شماست . هيچ خوراكى را نكوهش يا ستايش نمىكرد . ياران آن حضرت در حضور او كشمكش و بگو مگو نمىكردند . هر كس از او سخن مىگفت ، مىگفت : هيچ كس را مانند آن جناب صلّى اللَّه عليه و آله پيش از آن و

--> ( 1 ) در روايت است كه اليمين للوجه ، و اليسار للفرج « دست راست براى صورت و بالاتنه است ، و دست چپ براى پايين تنه » .