34 . حضرت حسين بن على عليه السّلام ضمن خبرى طولانى در شرح حال رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : آن حضرت از ترس خدا چندان مىگريست كه جاى نمازش تر مىشد ، با آنكه گناهى نداشت . 35 . روايت است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چندان مىگريست كه بيهوش مىگشت . به آن حضرت عرض شد : مگر خداوند گناهان گذشته و آيندهء شما را نبخشوده است ؟ فرمود : آيا بندهء شكرگزار خدا نباشم ؟ . . . بيهوشىهاى على بن ابى طالب عليه السّلام نيز در مقامات عبادت و بندگى چنين بود . 36 . روايت است كه ابراهيم خليل عليه السّلام هنگامى كه به نماز مىايستاد از ترس خدا صدايى مانند صداى جوشش ديگ از او شنيده مىشد ، و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله نيز چنين بود . 37 . ابو سعيد خدرى گويد : چون آيهء شريفهء اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً « 1 » ( خدا را فراوان ياد كنيد ) نازل شد ، رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله آن قدر به ذكر خدا مشغول شد كه كفّار گفتند : او جن زده و ديوانه گشته است . 38 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله روزى هفتاد بار به درگاه خدا توبه مىكرد . راوى گويد : گفتم : آيا آن حضرت مىگفت : « استغفر اللَّه و أتوب اليه » ؟ فرمود : نه ، بلكه مىگفت : « أتوب الى اللَّه » . گفتم : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله توبه مىكرد و هيچ گاه برنمىگشت ولى ما توبه مىكنيم و باز به گناه برمىگرديم ! امام عليه السّلام فرمود : بايد از خدا كمك خواست . 39 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از هيچ مجلسى - گرچه كوتاه - برنمىخاست مگر اينكه بيست و پنج بار استغفار مىكرد . 40 . امير مؤمنان عليه السّلام هر گاه به وصف رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىپرداخت مىفرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از همهء مردم بخشنده‌تر ، دليرتر ، راستگوتر ، باوفاتر ، نرمخوتر و

--> ( 1 ) احزاب / 41 .