و هر گاه چيزى را دوست نمىداشت از قيافهء آن حضرت درمىيافتيم . 28 . امام صادق عليه السّلام به حفص بن غياث فرمود : اى حفص ، هر كه صبر كند اندكى صبر كرده و هر كه بىتابى كند اندكى بىتابى كرده است . سپس فرمود : در همهء كارهايت صبر پيشه‌ساز ، زيرا خداى بزرگ محمّد صلّى اللَّه عليه و آله را به پيامبرى برانگيخت و او را امر به صبر و مدارا نمود و فرمود : « بر آنچه مىگويند صبر كن و به طورى شايسته از آنان دورى گزين ، و مرا با تكذيب‌كنندگان توانگر و مرفّه واگذار « 1 » » ، و نيز فرمود : « بدى ديگران را با بهترين روش دور كن ، تا آن كه ميان تو و او دشمنى است گويى دوست گرم و صميمى است . و از اين خصلت برنخورند جز كسانى كه صبر پيشه كنند و كسى كه داراى بهره‌اى بزرگ [ از انديشه و خرد ] است » « 2 » رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هم صبر نمود تا او را به چيزهاى بزرگ متهم كردند . از اين رو دلتنگ شد و خداوند اين آيه را نازل نمود : « و ما به خوبى مىدانيم كه تو سينه‌ات از آنچه مىگويند تنگ مىشود . پس به همراه ستايش پروردگارت تسبيح‌گوى و از سجده‌گزاران باش « 3 » . » باز هم او را تكذيب كردند و متهم نمودند و حضرت غمگين شد و خداوند اين آيه را فرستاد : « ما به خوبى مىدانيم كه آنچه مىگويند تو را غمگين مىكند . اما آنان تو را تكذيب نمىكنند بلكه اين ستمگران آيات خدا را تكذيب مىكنند . البته پيش از تو نيز پيامبرانى تكذيب شدند و بر تكذيب شدن صبر كردند ، و آزارها ديدند تا آنكه يارى ما به آنان رسيد « 4 » . » پس پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله خود را به صبر ملزم ساخت ، تا آنكه آنها پا را فراتر نهاده و نام خدا را بر زبان آورده ، او را تكذيب نمودند . پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله فرمود : در بارهء خودم و خاندان و آبرويم صبر كردم ولى در بارهء بدگفتن به معبودم صبر ندارم . آن‌گاه خداوند

--> ( 1 ) مزّمّل / 10 و 11 . ( 2 ) فصّلت / 34 و 35 . ( 3 ) حجر / 97 و 98 . ( 4 ) انعام / 33 و 34 .