« خدايا ، تويى معبود ديرين ، و اين سالى است جديد ، پس از تو مىخواهم كه مرا در اين سال از شر شيطان نگه دارى ، و بر اين نفسى كه پيوسته به بدى فرمان مىدهد پيروز گردانى ، و به آنچه مرا به تو نزديك مىكند مشغول سازى ، اى كريم ، اى صاحب جلال و بزرگوارى ، اى تكيه‌گاه كسى كه تكيه گاهى ندارد ، اى ذخيرهء كسى كه ذخيره‌اى ندارد ، اى نگه‌دارندهء كسى كه نگه‌دارنده‌اى ندارد ، اى فريادرس آن كه فريادرسى ندارد ، اى پشتيبان كسى كه پشتيبانى ندارد ، اى گنج كسى كه گنجى ندارد . اى نيكوبخش ، اى اميد بزرگ ، اى عزت ناتوانان ، اى نجات‌بخش غرق‌شدگان ، اى رهايى بخش هلاك‌شوندگان ، اى نعمت بخش ، اى نيكو بخش ، اى زياد بخش ، اى نيكىكننده ، تويى آن خداوندى كه تاريكى شب و روشنايى روز و نور ماه و درخشندگى آفتاب و صداى آب و آواى درختان در برابر تو سجده مىآرند . اى خدايى كه شريكى ندارى . خدايا ، ما را بهتر از آنچه ديگران گمان مىكنند قرار ده ، و گناهان ما را كه از آن آگاه نيستند بيامرز . خدا مرا كافى است ، معبودى جز او نيست ، بر او توكل كردم ، و او پروردگار عرش بزرگ است ، به او ايمان آورده‌ايم ، همه چيز از نزد پروردگار ماست ، ليكن تنها خردمندان مىدانند . پروردگارا ، دلهاى ما را پس از آنكه ما را هدايت كردى ملغزان ، و از نزد خودت رحمتى به ما ارزانى دار ، كه تو تنها بخشنده‌اى . » دعاى آن حضرت در شب نيمهء ماه شعبان 396 . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در شب نيمهء شعبان چنين دعا مىكرد : اللّهمّ اقسم لنا من خشيتك ما يحول بيننا و بين معصيتك ، و من طاعتك ما تبلّغنا به رضوانك ، و من اليقين ما يهون علينا به مصيبات الدّنيا . اللّهمّ متّعنا باسماعنا و ابصارنا و قوّتنا ما أحييتنا ، و اجعله الوارث منّا ، و اجعل ثارنا على من ظلمنا ، و انصرنا على