مىخواند تا طلوع آفتاب رو به قبله مىنشست و به ذكر خدا مشغول مىشد ، و على عليه السّلام [ براى رسيدگى به حوايج مردم ] جلو مىآمد و پشت سر پيغمبر رو به جمعيت مىنشست و مردم از ايشان حوايج خودشان را سؤال مىكردند و پاسخ مىشنيدند . اين چنين رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله به آنان دستور داده بود . دعاى آن حضرت بعد از نماز ظهر 391 . امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : از جمله دعاهاى رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از نماز ظهر اين بود : لا إله الّا اللَّه العظيم الحليم ، لا إله الّا اللَّه ربّ العرش العظيم ، و الحمد للَّه ربّ العالمين . اللّهمّ انّى اسألك موجبات رحمتك ، و عزائم مغفرتك ، و الغنيمة من كلّ خير ، و السّلامة من كلّ اثم . اللّهمّ لا تدع لى ذنبا الّا غفرته ، و لا همّا الّا فرّجته ، و لا كربا الّا كشفته ، و لا سقما الّا شفيته ، و لا عيبا الّا سترته ، و لا رزقا الّا بسطته ، و لا خوفا الّا آمنته ، [ و لا دينا الّا قضيته ] و لا سوءا الّا صرفته ، و لا حاجة هى لك رضى و لى فيها صلاح الّا قضيتها ، يا ارحم الرّاحمين ، آمين ربّ العالمين . « معبودى جز خداى عظيم و بردبار نيست ، معبودى جز پروردگار عرش بزرگ نيست ، و تمام ستايش‌ها مخصوص پروردگار جهانيان است . خدايا ، وسائل رحمتت ، و برات آمرزش حتميت ، و بهره‌مندى از هر خير ، و سالم بودن از هر گناه را از تو مىطلبم . خدايا ، گناهى را بر من باقى منه مگر آنكه آن را آمرزيده باشى ، و نه غصه‌اى را مگر آنكه زدوده باشى ، و نه گرفتاريى را مگر آنكه بر طرف كرده باشى ، و نه بيماريى را مگر آنكه شفا داده باشى ، و نه عيبى را مگر آنكه پوشانده باشى ، و نه روزيى را مگر آنكه گسترش داده باشى ، و نه ترسى را مگر آنكه از آن امنيت بخشيده باشى [ و نه دينى را مگر آنكه ادا كرده باشى ] و نه ناخوشايندى را مگر آنكه