كه آن لباس به تن آن فقير است ، خواه دهندهء لباس زنده باشد يا مرده . 361 . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون لباس مىپوشيد و به پا مىخاست پيش از آنكه از منزل خارج شود ، مىگفت : اللّهمّ بك استترت ، و اليك توجّهت ، و بك اعتصمت ، و عليك توكّلت . اللّهمّ أنت ثقتى و أنت رجائى . اللّهمّ اكفنى ما اهمّنى و ما لا اهتمّ به و ما انت اعلم به منّى . عزّ جارك ، و جلّ ثناؤك ، و لا إله غيرك . اللّهمّ زوّدنى التّقوى ، و اغفر لى ذنبى ، و وجّهنى للخير حيث ما توجّهت . « خداوندا ، به واسطهء تو خود را پوشاندم ، و به سوى تو رو كردم ، و به تو چنگ زدم ، و بر تو توكل نمودم . خدايا ، تو مورد اعتماد و اميد منى . خدايا ، آنچه برايم مهم است و آنچه بدان اهتمامى ندارم و آنچه تو بدان داناترى همه را برايم كفايت كن . پناهندهء به تو عزيز است ، و ثنا و حمد تو بزرگ است و جز تو خدايى نيست . خدايا ، پرهيزكارى را زاد و توشهء من قرار ده ، و گناهم را ببخش ، و مرا به هر سو كه رو آورم به خير و خوبى متوجه ساز » . پس از اين دعا دنبال كار خود مىرفت . دعاى آن حضرت وقتى كه از مجلسى برمىخاست 362 . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر وقت از مجلسى برمىخاست مىگفت : سبحانك اللّهمّ و بحمدك . أشهد أن لا إله إلّا أنت ، استغفرك و أتوب اليك . « خدايا ، تو از هر عيبى منزهى ، و حمد و ستايش از آن توست . گواهى مىدهم كه جز تو خدايى نيست ؛ از تو آمرزش مىخواهم و به سوى تو بازمىگردم » . دعاى آن حضرت هنگام داخل شدن به مسجد و خروج از آن 363 . على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چون مىخواست وارد مسجد شود