295 . ابو سعيد خدرى گويد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در نماز قبل از اشتغال به قرائت « أعوذ باللَّه من الشيطان الرجيم » مىگفت . 296 . شيخ صدوق رحمه اللَّه گويد : نماز رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله از همهء مردم كامل‌تر و مختصرتر بود ، وقتى داخل نماز مىشد پس از گفتن « اللَّه اكبر » بلافاصله مىگفت : « بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم » « 1 » . 297 . امام باقر عليه السّلام فرمود : دو نفر از اصحاب رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در كيفيت قرائت نماز آن حضرت اختلاف كردند ، براى روشن شدن آن به ابىّ بن كعب نامه نوشتند كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله چند بار در نماز مكث مىكرد ؟ او پاسخ داد : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در حال قرائت دو جا مكث مىكرد : يكى پس از فراغت از فاتحة الكتاب ، و ديگرى پس از پايان يافتن سوره . مؤلف : صدوق اين حديث را به طور مفصل روايت كرده و در آن آمده كه مكث اول پس از تكبيرة الاحرام ، و مكث دوم پس از فراغ از قرائت و قبل از رفتن به ركوع بوده است . 298 . سمره و ابىّ بن كعب روايت كرده‌اند كه مكث اول رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پس از تكبيرة الاحرام و دومى بعد از پايان يافتن سورهء حمد بوده است . 299 . امام صادق عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در نماز « صبح » سوره‌هايى مانند « عَمَّ يَتَساءَلُونَ » و « هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ » [ و « هَلْ أَتى عَلَى الْإِنْسانِ » ] و « لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ » و مانند آن را مىخواند . و در نماز « ظهر » مانند سوره‌هاى « سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ » و « وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها » و « هَلْ أَتاكَ حَدِيثُ الْغاشِيَةِ » و مانند آن را قرائت مىكرد . و در نماز « مغرب » سوره‌هاى كوتاهترى چون « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » و « إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ وَ الْفَتْحُ » و « إِذا زُلْزِلَتِ » را مىخواند . و در نماز « عشاء » آنچه در نماز « ظهر » و

--> ( 1 ) از اين روايت معلوم مىشود كه آن حضرت در هنگام عجله و گاه براى رعايت حال عموم ، أعوذ باللَّه نمىگفت .