مىرسيد و آخر وقت مغرب پنهان شدن شفق است و چون شفق پنهان شد وقت عشا مىرسد . و وقت عشا تا ثلث شب امتداد دارد . و بعد از آن نماز ديگرى نمىخواند تا شب به نصف مىرسيد ، آن‌گاه برمىخاست و سيزده ركعت نماز مىخواند كه نماز « وتر » و دو ركعت « نافلهء صبح » از آن سيزده ركعت بود . و چون سپيدهء صبح مىدميد و هوا روشن مىشد به خواندن نماز صبح مشغول مىگرديد « 1 » . 269 . امام صادق عليه السّلام در بيان چگونگى نماز رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله مىفرمود : شبها به هنگام خواب ظرف آبى را كه روى آن را پوشانده بودند بالاى سر آن حضرت و مسواك او را زير بسترش مىنهادند و آن حضرت مىخوابيد آن قدر كه خدا بخواهد . چون از خواب بيدار مىشد مىنشست و ديده به آسمان مىگرداند و آيات آخر سورهء آل عمران : إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . ( آيات 190 تا 194 ) را تلاوت مىنمود . سپس مسواك مىكرد و وضو مىگرفت و به محل نماز مىرفت و چهار ركعت [ از نماز شب ] مىخواند ، و ركوع هر ركعتش به قدر حمد و سوره‌اى بود كه مىخواند ، و سجودش به قدر ركوع آن طول مىكشيد به حدى كه مىگفتند : كى سر از ركوع برمىدارد و به سجده مىرود ؟ ! و آن قدر در سجده مىماند كه مىگفتند : كى سر از سجده برمىدارد ؟ ! آن‌گاه به بستر خود بازمىگشت و دوباره مىخوابيد آن قدر كه خدا بخواهد ، سپس بيدار مىشد و مىنشست و ديده به آسمان مىگرداند و آيات آخر آل عمران را تلاوت مىنمود . آن‌گاه مسواك مىكرد و وضو مىگرفت و به محل نماز مىرفت و به خواندن چهار ركعت ديگر از نماز شب مىپرداخت به همان نحو كه قبلا خوانده بود . باز به بستر مىرفت و مقدارى كه خدا بخواهد مىخوابيد سپس بيدار مىشد و ديده به آسمان مىگرداند و همان آيات را

--> ( 1 ) راجع به وقت نماز شب روايات ديگرى نيز روايت كرده‌اند ، همچنين راجع به وقت نافلهء ظهر و ناگفته نماند كه اين حديث تمام ركعات نافلهء عصر را متذكر نشده است ، و ظاهرا جملهء « پيش از رسيدن وقت عصر نيز دو ركعت مىخواند » در صدد بيان جملهء قبل است ( نه بيان كامل نافلهء عصر ) . ( مؤلف )