232 ) على عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه به عيادت بيمارى مىرفت چنين دعا مىكرد : اذهب الباس ربّ الباس ، و اشف انت الشّافى ، لا شافى الّا انت « بيمارى را ببر اى كه بيمارى در دست توست ، و شفا ده كه تنها تو شفا دهنده‌اى ، و جز تو شفا دهنده‌اى نيست » . 233 ) امام باقر عليه السّلام فرمود : رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه خود يا يكى از خانواده يا اصحابش چشم درد مىگرفتند اين دعا را مىخواند : اللّهمّ متّعنى بسمعى و بصرى ، و اجعلهما الوارثين منّى ، و انصرنى على من ظلمنى ، و ارنى فيه ثارى « خداوندا ، مرا از گوش و چشمم بهره‌مند گردان ، و آن دو را وارث من قرار ده ( پيش از مردنم آنها را از من مگير ) ، و مرا بر كسى كه به من ستم كرده پيروز كن ، و انتقامم را از او به من بنما » . 234 ) ابن عباس گويد : پيامبر گرامى صلّى اللَّه عليه و آله براى رهايى از همهء دردها و تب و سردرد اين دعا را مىآموخت : باسم اللَّه الكبير ، اعوذ باللَّه العظيم من شرّ كلّ عرق نعّار ، و من شرّ حرّ النّار « به نام خداى بزرگ ، از شرّ هر رگ زننده كه خون به شدت در آن جريان دارد و از شرّ آتش دوزخ به خداى بزرگ پناه مىبرم » . 235 ) پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه چيزى او را اندوهگين مىساخت با روزه گرفتن و نماز خواندن بر دفع آن يارى مىجست . 236 ) رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله هر گاه به مصيبتى دچار مىشد برمىخاست ، وضو مىگرفت و دو ركعت نماز مىخواند و چنين دعا مىكرد : اللّهمّ قد فعلت ما امرتنا ، فانجز لنا ما وعدتنا « خدايا ، من آنچه را به ما دستور داده بودى انجام دادم ، پس آنچه را به ما وعده داده‌اى محقق فرما » . 237 ) علاء بن كامل گويد : نزد امام صادق عليه السّلام نشسته بودم كه از درون خانه زنى صدا به شيون بلند كرد ، امام صادق عليه السّلام ( از ناراحتى ) برخاست ، سپس نشست و گفت : إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ ، و به سخن گذشتهء خود ادامه داد تا حرفش تمام شد ،