401 . شيخ طوسى در مجالس و اخبار با ذكر سند از على عليه السلام ضمن حديثى روايت كرده كه آن حضرت فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله هر روز صبح وقتى آفتاب طلوع مىكرد ، سيصد و شصت بار براى شكر خدا مىگفت : « در تمام حالات به طور پاكيزه و فراوان ، حمد و ستايش‌ها مخصوص پروردگار جهانيان باد » . « 1 » ذكر آن حضرت در هر صبح و شام 402 . قطب راوندى گويد : روايت شده كه چون على بن الحسين عليهما السلام را نزد يزيد بردند ، حضرت را مقابل خودش نگه داشته بود و استنطاق مىكرد ، تا كلمه‌اى از آن حضرت بشنود كه به بهانهء آن ، گردنش را بزند . زين العابدين عليه السلام به تمام سخنان يزيد پاسخ مىداد و تسبيح كوچكى كه در دست داشت ، با انگشتان خود مىگردانيد . يزيد گفت : چرا موقع پاسخ دادن به سخنان من ، با بىاعتنايى مشغول گرداندن تسبيح دست خود هستى ؟ ! حضرت فرمود : پدرم از جدم نقل كرد كه چون از نماز صبح و تعقيبات آن فارغ مىشد ، با كسى سخن نمىگفت تا اين‌كه تسبيح را از جلويش بر مىداشت و مىگفت : « خدايا ، صبح كردم ، درحالىكه به اندازهء گردش دانه‌هاى تسبيح خود ، تو را تسبيح و تمجيد مىكنم و به حمد گفتن و ذكر توحيد تو مىپردازم » . سپس امام زين العابدين عليه السلام فرمود : جدم پس از گفتن اين ذكر ، دانه‌هاى تسبيح را گردش مىداد و به كارهاى روزانهء خود مشغول مىشد و با مردم سخن مىگفت ، بدون آنكه ذكر گذشته را تكرار كند . و فرمود : با اين كار به شمارهء گردش دانه‌هاى تسبيح برايش ذكر خدا حساب مىشد و آن حرز ؛ يعنى وسيلهء پناهندگى به حق تعالى است تا وقتى كه به جامه خواب مىرفت . در آن هنگام نيز تسبيح را مىگرفت و ذكر گذشته را

--> ( 1 ) . مجالس و اخبار ، ج 2 ، ص 210 و بحار الانوار ، ج 86 ، ص 254 و مجموعة الورام ، ج 2 ، ص 76