السيد الطباطبائي

201

سنن النبى ( ص ) ( بوستان كتاب ) ( فارسى )

كه هرگز سير نشود و دعايى كه به اجابت نرسد ، به تو پناه مىبرم . خدايا ، از اين چهار چيز ، به تو پناه مىبرم » . « 1 » نماز و دعاى آن حضرت در آغاز سال جديد 394 . سيد بن طاووس در اقبال از حضرت رضا ، از پدران بزرگوارش عليهم السلام روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله ، روز اول « ماه محرم » ، دو ركعت نماز به جا مىآورد و پس از آنكه از نماز فارغ مىشد ، دست‌هايش را بلند كرده ، اين دعا را سه بار مىخواند : « خدايا ، معبود ديرين تويى و اين سالِ جديد است ، پس از تو مىخواهم كه در اين سال ، مرا از شر شيطان نگه‌دارى و بر نفس اماره‌ام پيروز گردانى و به آنچه مرا به تو نزديك مىكند ، مشغول نمايى . اى كريم ، اى صاحب جلال و كرم ، اى تكيه‌گاه كسى كه تكيه‌گاهى ندارد ، اى مايهء اميد كسى كه پس‌اندازى ندارد ، اى نگه‌دارندهء كسى كه نگه‌دارنده‌اى ندارد ، اى فريادرس آنكه فريادرسى ندارد ، اى پناهگاه كسى كه پناهگاهى ندارد ، اى گنج كسى كه گنجى ندارد ، اى خدايى كه بلا و گرفتارى از جانب تو بسى نيكوست و اميدوارى به تو از هر كس بيشتر است ، اى كسى كه باعث عزت و شرافت ناتوانى ، اى كسى كه نجات دهندهء غرق‌شدگانى ، اى كسى كه نجات‌بخش هلاك‌شدگانى ، اى نعمت‌بخشنده ، اى جمال‌دهنده ، اى زياددهنده ، اى خداى احسان‌كننده ، تو آن خداوندى كه تاريكى شب و روشنايى روز و نور ماه و درخشندگى آفتاب و صداى آب و آواز درختان ، همه و همه سجده‌كنندهء تواند . اى خدا ، شريكى براى تو نيست . خدايا ، ما را بهتر از آنچه ديگران گمان مىكنند ، قرار ده و گناهان ما را كه از آن اطلاعى ندارند ، بيامرز . خدا مرا كافى است ؛ معبودى جز او نيست . بر او توكل مىكنم . او پروردگار عرش بزرگ است ، به او ايمان آورده‌ايم ، تمام

--> ( 1 ) . بحار الانوار ، ج 86 ، ص 18