همه را برايم ببخش . خدايا ، پيش انداختن و پس انداختن كارها به دست توست ، معبودى جز تو نيست ، سوگندت مىدهم به علم غيب و قدرتى كه بر تمام خلايق دارى ، تا وقتى كه مىدانى زندگى برايم بهتر است ، مرا زنده نگه‌دار و چون مردن را بهتر ديدى ، مرا بميران . خدايا ، خشيت و ترس از خودت را در پنهان و آشكار نصيب من فرما ، و مرا در حال غضب و رضا به ملازمت كلمهء حق موفق بدار ، و در دو حال تنگ‌دستى و وسعت ، به ميانه‌روى وادارم كن . خدايا ، نعمتى را نصيبم فرما كه هرگز فنا نپذيرد و خوشحالىاى عطا فرما كه هرگز منقطع نگردد . خدايا ، در برابر قضاى حتمىات به من رضا و خشنودى عطا فرما و در مرگ بعد از زندگى ، بركت مرحمت كن و زندگى پس از مرگم را گوارا نما . و در نظر افكندنم به سويت ، لذت و شادى عطا كن و مرا مشتاق ديدار و ملاقات خودت فرما ، بدون آنكه سختىاى در اين راه به من رسد و يا آزمايش گمراه‌كننده‌اى پيش آيد . خدايا ، به من عزمى راسخ و ثبات قدم و استقامتى در كارها عطا فرما . خدايا شكرگذارى در برابر نعمت و عاقبت‌به‌خيرى و ادا كردن حق خودت را به من مرحمت كن . پروردگارا ، از تو قلبى سالم و زبانى راست‌گو مىخواهم و در برابر آنچه از من مىدانى ، آمرزش مىطلبم و از تو بهترين چيزى را خواستارم كه به آن دانايى ، خدايا ، از شر هر چه به آن آگاهى ، به تو پناه مىبرم ؛ زيرا كه تو مىدانى و ما به آن آگاهى نداريم . آرى ، تنها تو داناى به پنهان‌ها هستى » . « 1 » دعاى آن حضرت پس از نافلهء صبح 386 . در جعفريات از على عليه السلام روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله چون دو ركعت نافلهء

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 2 ، ص 548 ؛ الفقيه ، ص 90 و بحار الانوار ، ج 86 ، ص 2 به نقل از : مكارم الاخلاق