مىكنم و هر كه اين چنين كند ، ثواب تمام دهر را دارد . در اين حديث است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به آن مرد فرمود : تو را با مثل لقمان حكيم چه كار كه به او اعتراض كنى ، آنچه خواهى ، از او بپرس كه به تو پاسخ دهد . « 1 » 326 . احمد بن محمد بن عيسى در كتاب نوادر از « سماعه » روايت مىكند كه گفت : از امام صادق عليه السلام پرسيدم : آيا رسول خدا صلى الله عليه و آله ماه شعبان را روزه مىگرفت ؟ فرمود : آرى و لكن تمام آن را روزه نبود . پرسيدم چند روز از آن را افطار مىكرد ؟ فرمود : افطار مىكرد . اين سؤال را سه بار تكرار كردم ، و آن حضرت به جز كلمهء « افطار مىكرد » نمىفرمود . سماعه گويد : سال بعد نيز همان سؤال را از حضرت كردم و باز همان‌طور پاسخ فرمود . « 2 » 327 . شيخ كلينى در كافى با ذكر سند از امام باقر عليه السلام روايت كرده كه فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله دو ماه شعبان و رمضان را روزه مىگرفت و آن دو را به هم وصل مىكرد . ولى ديگران را از اين معنا نهى مىنمود و مىفرمود : اين دو ماه ، ماه خداست و روزهء آن كفارهء گناهان خواهد بود . « 3 » شايد مراد از نهى اين باشد كه آن حضرت خوش نداشت مردم تمام ماه شعبان را روزه بگيرند ؛ چنان‌كه در پاره‌اى از اخبار ، امر شده كه ميان روزهء ماه شعبان ، هر چند يك روز در اواسط آن افطار كنيد . 328 . در كتاب مكارم از انس بن مالك نقل شده كه گفت : « طعام رسول خدا صلى الله عليه و آله شربتى در « افطار » و شربتى در « سحر » بود و بسيار اتفاق مىافتاد كه شبانه‌روز ، جز

--> ( 1 ) . معانى الاخبار ، ص 69 و المحاسن ، ص 33 ( 2 ) . الوسائل ، ج 7 ، ص 367 و فقه الرضا ، ص 57 ( 3 ) . الكافي ، ج 4 ، ص 92 . روى هذا بعينه في الاقبال ، ج 1 ، ص 178 و في الفقيه ، ص 173 و في التهذيب ، ج 4 ، ص 307 و في الخصال في حديث شرايع الدين و فى اصل زيد الزراد ، ص 5 و في الدعائم ، ج 1 ، ص 291 و المستدرك ، ج 1 ، ص 599