اوايل بعثت ، آن‌قدر پىدرپى روزه گرفت كه مىگفتند ديگر افطار نمىكند . بعد يك روز در ميان روزه مىگرفت كه روزهء حضرت داود عليه السلام باشد . سپس آن را ترك كرد و ايام البيض ؛ يعنى سيزدهم ، چهاردهم و پانزدهم هر ماه را روزه مىگرفت . و در آخر از آن هم صرف‌نظر كرد و سه روز را به دهه‌هاى ماه تقسيم كرد : يكى در « پنج شنبه » دههء اول و يكى در « چهارشنبه » دههء دوم و يكى در « پنج شنبه » دههء سوم روزه مىگرفت و تا زنده بود اين رويه را داشت . « 1 » 323 . در حديث « اربع مائة » در خصال از على عليه السلام روايت شده كه فرمود : « سه روز ، روزه گرفتن از هر ماه ؛ كه پنج شنبهء اول ، چهارشنبهء وسط و پنج شنبهء آخر باشد و همچنين روزهء ماه شعبان ، وسوسه را از دل ، و غم و غصه را از قلب آدمى بيرون مىبرد . . . تا آنجا كه فرمود : ما اهل بيت در هر ماه اين سه روز را روزه مىداريم » . « 2 » 324 . در كافى با ذكر سند از « عنبسه عابد » نقل شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله رحلت فرمود ؛ در حالتى كه رويه‌اش در روزه داشتن ، آن بود كه ماه شعبان و رمضان و سه روز از هر ماه را روزه مىگرفت . « 3 » 325 . شيخ صدوق در كتاب معانى الاخبار و مجالس با ذكر سند از امام صادق عليه السلام ، از پدران بزرگوارش در حديثى روايت كرده كه فرمود : روزى رسول خدا صلى الله عليه و آله به ياران خود فرمود : كدام‌يك از شما تمام روزها را روزه مىداريد ؟ سلمان گفت : يا رسول‌اللَّه ، من . پس يك نفر گفت : اى سلمان ، اكثر روزها تو را ديده‌ام كه غذا مىخورى ! سلمان فرمود : چنان‌كه تو گمان كرده‌اى نيست . بلكه در هر ماه سه روز آن را روزه مىگيرم و خدا فرموده : هر كه يك عمل خوبى انجام دهد ، ده برابر او ثواب داده مىشود . و از طرفى هم روزهء ماه شعبان را به ماه رمضان وصل

--> ( 1 ) . الكافي ، ج 4 ، ص 90 ؛ تفسير العياشى ، ج 1 ، ص 387 ؛ دعائم ، ج 1 ، ص 291 و خصال ، باب السبعة ( 2 ) . خصال ، باب الواحد الى المائة ، ح 8 ؛ تحف العقول ، ص 113 و المحاسن ، ص 244 ( 3 ) . الكافي ، ج 4 ، ص 91 و في تحف العقول ، في حديث عن الرضا عليه السلام قال : صوم شعبان حسن و هو سنة ، ص 419