دست‌ها را پيش از زانوها بر زمين بگذارند . و شايد مراد از « استقبال » زانوها به طرف زمين ، در حديث گذشته ، پيش بردن آن در موقع خم شدن باشد ( به اين صورت كه رسول خدا صلى الله عليه و آله چون مىخواست به سجده برود ، اول با زانو به طرف زمين خم مىشد ، ولى دست‌هاى خود را پيش از زانوان بر زمين مىنهاد ) . 308 . و نيز در آن كتاب ، با ذكر سند از على عليه السلام روايت شده كه فرمود رسول خدا صلى الله عليه و آله موقع سجده كردن ، بركف دست خود تكيه مىكرد و بازوهاى خود را فراخ نگه مىداشت ، به طورى كه زيربغل‌هايش از پشت سر ديده مىشد . « 1 » 309 . سيد رضى در كتاب المجازات النبويه مىفرمايد : « روايت شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله بر « خمره » - حصير كوچكى كه از برگ درخت خرما بافته مىشود - سجده مىكرد » . « 2 » 310 . در كتاب جعفريات از امام صادق ، از پدر بزرگوارش عليهما السلام ، نقل شده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله به محل سجدهء خود آب مىپاشيد . « 3 » 311 . شيخ صدوق در كتاب فقيه به سند خود از امام صادق عليه السلام ، از پدر بزرگوارش روايت كرده كه فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله عصايى داشت كه دسته‌اش از آهن بود ، بر آن تكيه مىكرد و روزهاى عيد آن را به دست مىگرفت و موقع نماز خواندن آن را جلوى خود مىنهاد ؛ ( يعنى به زمين فرو مىافكند تا حريم نمازش باشد ) . « 4 »

--> ( 1 ) . جعفريات ، ص 41 ؛ بحار الانوار ، ج 85 ، ص 138 و المستدرك ، ج 1 ، ص 326 ( 2 ) . المجازات النبوية ، ص 173 و المستدرك ، ج 1 ، ص 247 ( 3 ) . جعفريات ، ص 17 و المستدرك ، ج 1 ، ص 52 ( 4 ) . الفقيه ، ص 135 و قد مر هذا الحديث بعينه في باب اللباس تحت الرقم 141 ؛ الامالى ، ص 71 و الجعفريات ، ص 184