جعفر عليهما السلام در حديثى نقل كرده كه خدمت آن حضرت عرض كردم : « براى چه در ركوع « سبحان ربى العظيم و بحمده » و در سجده « سبحان ربى الاعلى و بحمده » گفته مىشود ؟ فرمود : اى هشام ، وقتى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را به معراج بردند ، و در آن جا نماز گزارد ، چون متذكر عظمت و بزرگى حق تعالى كه در آن شب ديده بود شد ، بدنش به لرزه افتاد و بىاختيار به حالت ركوع درآمد . و در آن حال گفت : سبحان ربى العظيم و بحمده . پس چون از ركوع برخاست ، به سوى حق تعالى در مقام و جايگاهى بالاتر از حالت قبلى متوجه شد ؛ از ترس و عظمت حق به سجده افتاد و گفت : « سبحان ربى الاعلى و بحمده » . چون اين ذكر را هفت بار تكرار كرد ، حالت خوف و ترس از او زايل شد . به اين جهت « سنت » بر آن قرار گرفت » . « 1 » 306 . ابو اسحاق ثقفى ، در كتاب الغارات با ذكر سند از « عبائه » روايت كرده كه گفت : امير مؤمنان عليه السلام به محمد بن ابى بكر نوشت : مراقب ركوع و سجده‌هاى نمازت باش ، زيرا رسول خدا صلى الله عليه و آله با اين‌كه نمازش را كامل‌تر از همه انجام مىداد و بهتر از ديگران مراعات مىكرد ، چون به ركوع مىرفت ، تنها سه بار مىگفت : « سبحان ربى العظيم و بحمده » . . . تا آن جا كه گويد : و چون به سجده مىرفت ، مىگفت : « سبحان ربى الاعلى و بحمده » . « 2 » اين معنى در احاديث ديگر هم روايت شده است . 307 . در كتاب جعفريات به سند خود از جعفر بن محمد عليهما السلام ، از پدران گرامىاش از على عليه السلام روايت كرده كه فرمود : رسول خدا صلى الله عليه و آله چون به سجده مىرفت ، دو زانوى خود را قبل از دست‌ها به طرف زمين پيش مىبرد . « 3 » در اخبار زيادى از اهل بيت عليهم السلام ذكر شده كه مستحب است هنگام سجده رفتن ،

--> ( 1 ) . علل الشرايع ، ج 2 ، ص 22 ( 2 ) . بحار الانوار ، ج 85 ، ص 104 و المستدرك ، ج 1 ، ص 324 ( 3 ) . جعفريات ، ص 246 و المستدرك ، ج 1 ، ص 325