عصر را متذكر نشده و جملهء « يصلي قبل وقت العصر ركعتين » نسبت به جملهء قبل ، جنبه بيانى دارد و آن را توضيح مىدهد . 268 . در تهذيب با ذكر سند از معاوية بن وهب روايت شده كه گفت : « شنيدم امام صادق عليه السلام ضمن بيان چگونگى نماز رسول خدا صلى الله عليه و آله مىفرمود : شب‌ها چون مىخواست بخوابد ، ظرف آبى را ، روپوشيده ، بالاى سرش مىگذاشتند و آن جناب مسواك خود را هم زير رخت‌خواب مىنهاد و مىخوابيد ؛ آن قدر كه خدا بخواهد . چون از خواب بيدار مىشد ، مىنشست و به آسمان نگاه مىكرد و آيات « إِنَّ فِي خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ . . . » را كه در آخر سورهء آل عمران است ، مىخواند . سپس دندان‌ها را مسواك كرده ، وضو مىگرفت و به محل نماز مىرفت و چهار ركعت از نماز شب را مىخواند ، ركوع هر ركعتش به قدر قرائت ، و سجودش به قدر ركوع آن طول مىكشيد ؛ به حدى كه مردم مىگفتند : كى سر از ركوع برمىدارد و به سجده مىرود ؟ و همچنين سجده‌اش به حدى طولانى بود كه گفته مىشد چه وقت سر برمىدارد ؟ آن‌گاه به بستر خود برمىگشت و آن قدر كه مشيت الهى بود ، مىخوابيد . سپس بيدار شده ، مىنشست و چشمان خود را به آسمان دوخته ، همان آيات را تلاوت مىفرمود آن‌گاه مسواك مىكرد و وضو مىگرفت و به مسجد مىرفت و به خواندن چهار ركعت ديگر از نماز شب مىپرداخت ؛ به همان نحو كه قبلًا چهار ركعت خوانده بود . مجدداً به بستر خود باز مىگشت و مقدارى مىخوابيد ؛ سپس بيدار مىشد ، نگاه به آسمان كرده ، همان آيات را تلاوت مىنمود . باز مسواك كرده ، وضو مىگرفت و سه ركعت نماز « وتر » را مىخواند و بعد از آن دو ركعت نافلهء صبح را مىخواند و براى اداى فريضهء صبح وارد مسجد مىشد » . « 1 »

--> ( 1 ) . التهذيب ، ج 2 ، ص 334 ؛ الكافى ، ج 3 ، ص 445 ؛ مجمع البيان ، ج 2 ، ص 555 و ج 9 ، ص 170 ؛ الدعائم ، ج 1 ، ص 214 و المستدرك ، ج 1 ، ص 194