رسول خدا صلى الله عليه و آله هنگام غذا خوردن « بسم اللَّه » مىگفت و با سه انگشت و از جلوى خود غذا مىخورد و از جلوى كسى غذا برنمىداشت . و چون غذا مىآوردند ، پيش از ديگران به خوردن غذا مشغول مىشد و بعد سايرين شروع مىكردند . و با سه انگشت ؛ يعنى ابهام و سبابه و انگشت وسطى غذا مىخورد و گاهى از انگشت چهارمى كمك مىگرفت . گاهى نيز با تمامى كف غذا مىخورد ، ليكن با دو انگشت غذا ميل نمىكرد و مىفرمود : آن خوردن شيطان است . روزى اصحاب فالوده‌اى آوردند ، حضرت با ايشان از آن ميل فرمود و پرسيد : « اين غذا از چه درست مىشود ؟ عرض كردند : از روغن و عسل چنان‌كه مىبينيد . فرمود : غذاى خوبى است » . پيامبر نان جوى الك نشده مىخورد و هرگز نان گندم نخورد و از نان جو نيز سير نشد . و هرگز ( چون مترفين ) بر سفرهء رنگين غذا نخورد تا از دنيا رحلت كرد . هندوانه و انگور مىخورد ، خرما ميل مىكرد و هستهء آن را به گوسفندان مىداد . سير ، پياز و تره نمىخورد و عسلى كه در آن مغافير « 1 » بود ، ميل نمىكرد . و هرگز طعامى را مذمت نكرد ، اگر دوست داشت مىخورد و اگر دوست نداشت ، از آن ميل نمىكرد ، ليكن آن را به ديگران حرام نمىنمود . ظرف غذا را با انگشت پاك مىكرد و مىفرمود : غذاى آخر ظرف بركتش بيشتر است . و چون از غذا خوردن فارغ مىشد ، هر سه انگشت خود را يكى پس از ديگرى با دهان پاك مىكرد . و پس از آن دست خود را مىشست و تنها غذا نمىخورد . « 2 » 208 . در محاسن از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : در حالى كه على عليه السلام با چند

--> ( 1 ) . مغافير چيزى است كه از گياهان در شكم زنبوران عسل مانده و هنگام درست شدن عسل در آن باقى مىماند و بوى بدى به عسل مىدهد ( 2 ) . مكارم الاخلاق ، ج 1 ، ص 28 - 31 ؛ تحف العقول ، ص 103 ؛ محاسن ، ص 340 - 459 ؛ و جعفريات ، ص 160 ؛ دعائم الاسلام ؛ ج 2 ، ص 117 و ص 120 و المستدرك ؛ ج 3 ، ص 92