در احاديث بسيارى خوانديد كه آن حضرت هنگام راه رفتن ، بدنش كمى متمايل به جلو بود . و مانند كسى كه بر زمين سراشيب راه رود ، گام برمىداشت . 122 . در مكارم ذكر شده : « رسول خدا صلى الله عليه و آله دوست داشت سوار دراز گوش شود كه تنها بر آن جُلى انداخته بودند » . « 1 » 123 . در كافى از ابى الحسن عليه السلام روايت شده كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله صبحگاهان از منا كه حركت مىفرمود ، از راه « ضب » مىآمد و هنگام برگشتن از راه ميان « مشعر و عرفه » برمىگشت و به طور كلى آن حضرت از راهى كه مىرفت ، در مراجعت از راه ديگرى بازمىگشت » . « 2 » صدوق اين حديث را به طور ارسال روايت كرده و قريب به آن را نيز با ذكر سند از حضرت رضا عليه السلام حكايت كرده است . 124 . در كتاب بحار الانوار است كه رسول خدا صلى الله عليه و آله وقتى مىخواست به جنگى رود ، مقصد خود را از مردم پنهان مىداشت و راجع به آن به « كنايه » صحبت مىكرد تا مبادا خبر به گوش دشمن برسد » . « 3 » 125 . در فقيه از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود : « رسول خدا صلى الله عليه و آله در سفر ، چون از بلندىها سرازير مىشد مىگفت : « سبحان اللَّه » و چون از بلندى بالا مىرفت ، مىگفت : « اللَّه اكبر » . « 4 » 126 . قطب راوندى در لب اللباب روايت كرده كه رسول خدا صلى الله عليه و آله از منزلى به منزل

--> ( 1 ) . همان ، ص 23 ( 2 ) . الكافى ، ج 4 ، ص 248 و ج 8 ، ص 147 و الاقبال ، ص 503 ( 3 ) . بحار الانوار ، ج 16 ، ص 16 ؛ صدوق ، المعانى ، ص 386 و مكارم الاخلاق ، ج 1 ، ص 276 ( 4 ) . الفقيه ، ص 224 ؛ الكافى ، ج 4 ، ص 287 ؛ مكارم الاخلاق ، ج 1 ، ص 299 و المستدرك عن فقه الرضا ، ج 2 ، ص 27