تاريخ زندگى ساير پيغمبران زياد روشن نيست ، ولى تاريخ حيات پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله بسيار روشن است و كسى كه به تاريخ حيات و سيرت آن حضرت دقيقانه مراجعه كند ، كمترين ترديد نخواهد داشت كه آن حضرت به دعوت خود صدرصد ايمان و كاملا اعتماد و اطمينان داشته است ، در اين صورت اگر داستان اعتقادات دينى داستانى خرافى بود اين‌همه براهين و ادله كه در قرآن كريم به اعتقادات اسلامى اقامه شده و احتجاجاتى كه براى اثبات صانع عالم و توحيد و ساير صفات وى و ساير اعتقادات راجع به نبوت و معاد شده هرگز معنى نداشت . سخن قرآن در معنى وحى و نبوت آنچه از قرآن مجيد به دست مىآيد اين است كه اين كتاب آسمانى از راه وحىاى كه به پيغمبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله شده به دست آمده است و وحى يك نوع تكليم آسمانى ( غير مادى ) است كه از راه حس و تفكر عقلى درك نمىشود ، بلكه با درك و شعور ديگرى است كه آگاهى در برخى از افراد به خواست خدايى پيدا مىشود و دستورات غيبى - يعنى نهان از حس و عقل - را از وحى و تعليم خدايى دريافت مىكند ، عهده‌دارى اين امر نيز نبوت ناميده مىشود . براى روشن ساختن اين مطلب از تذكر و بيان مقدمات زيرين ناگزيرم : 1 . انواع گوناگونى كه در اين جهان مشهود مىباشند ، هريك از آنها اعم از جاندار و غيرجاندار در وجود و پيدايش خود غايت و هدفى دارد كه از آغاز پيدايش به سوى آن متوجه و روان مىباشد و به تناسب هدفى كه دارد در ساختمان وجودى خود با قوى و ابزارى مجهز است كه مبدأ و منشأ فعاليت‌هاى ويژه آن نوع است ، فعاليت‌هايى كه آن را به هدف خود نزديك و