احمد شاعر بن ابى جعفر محمد اصغر بن ابى عبد اللّه احمد بن ابراهيم طباطبا ابن اسماعيل ديباج بن ابراهيم غمر بن حسن مثنى بن امام حسن بن على ( ع ) و ابن فاطمة دختر امام حسين بن على ( ع ) . القاب : ( حسنى ، حسينى ) ( طباطبائى ) . زمان تولّد : آخر سال 1321 هجرى قمرى ( 29 ذىالحجه ) . خاندان : اكثر رجال خاندان او از بزرگان و رجال علم بودند . اوّلين كسى كه از ايشان به ايران ( تبريز ) هجرت كرد ، سيّد عبد الغفار بود . پس از وى پسرش سراج الدّين عبد الوهّاب در اواخر قرن دهم هجرى ، در تبريز رحل اقامت افكند و در آنجا بود كه لقب شيخ الاسلام به او داده شد . از رجال پرآوازه آنها ، جدّ نزديك علّامه يعنى سيّد محمّد حسين معروف به شيخ آقا بود . وى از بارزترين شاگردان صاحب جواهر و شيخ موسى كاشف الغطاء و شيخ جعفر استرآبادى بود و داراى تأليفات زيادى در فقه و اصول و رجال مىباشد . محيطى كه در آن مىزيست : در آخرين روز سال 1321 ه . ق در تبريز چشم به جهان گشود و تا سال 1344 هجرى قمرى در آنجا زندگى كرد . پس از آن به نجف اشرف جهت تحصيل مشرّف شد . در آنجا تا سال 1354 هجرى قمرى ماند . سپس به تبريز بازگشت و تا سال 1365 ه . ق در آنجا بود . پس از آن به قم عزيمت نمود . تأليفات : از تأليفات عربى : تفسير الميزان در 20 جلد ، بداية الحكمة در فلسفه ، نهاية الحكمة در فلسفه ، رساله‌اى در برهان ، رساله‌اى در مغالطه ، رساله‌اى در تحليل ، رساله‌اى در تركيب ، رساله‌اى در اعتباريّات ، رساله‌اى در نبوءات و منامات ، رساله‌اى در ذات ، رساله‌اى در اسماء و صفات ، رساله‌اى در افعال ، رساله‌اى در وسائط ، رساله‌اى در انسان قبل از دنيا ، رساله‌اى در انسان در دنيا ، رساله‌اى در انسان بعد از دنيا يعنى معاد و رساله‌اى در ولايت كه همگى خطى بوده و چاپ نشده ، بجز تفسير و بداية و نهاية كه چاپ شده است . از تأليفات فارسى : كتاب اصول فلسفه ، شيعه در اسلام ، قرآن در