مراد على شمس
835
با علامه در الميزان ( فارسى )
البته سخن ما دربارهء مسلمانانى است كه بر طريق حق استوار بودند - چيزى به جز امتحان نبوده همچنانكه نسبت به مسلمانانى كه از راه اسلام منحرف شدند چيزى به جز نكال و عذاب نبوده و از نظر اسلام احدى نمىتواند ادّعا كند كه من به خاطر اينكه در شناسنامهام مسلمانم نزد خداى تعالى كرامتى و حرمتى على حدّه دارم ، زيرا قرآن كريم چنين مطلبى را براى احدى ثابت نكرده ، و اسلام هيچ اعتنايى به اسماء و القاب ندارد . « 1 » س 801 - سنت سختىها و ناملايمات با چه خصوصيتى گريبانگير امتى مىشد ؟ و چه هدفى را به دنبال داشت ؟ ج - خداى سبحان هرپيغمبرى را كه به سوى امتى از آن امتها مىفرستاد به دنبال او آن امت را با ابتلاى به ناملايمات و محنتها آزمايش مىكرد ، تا به سويش راه يافته و به درگاهش تضرع كنند . « 2 » س 802 - از ديدگاه قرآن كريم آن چيزىكه معيار و مدار اساس سنت نزول نعمت و نقمت بر آدميان است چيست ؟ ج - خداوند متعال يك حقيقت خالى از هرشائبهاى را خاطرنشان ساخته و در جملهء « وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ » « 3 » بدان اشاره نموده است و آن حقيقت « ايمان » و « تقوى » است كه معيار و مدار نزول نعمت ، و بىايمانى و گناه منشأ نقمت براى آدميان است . « 4 »
--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 5 ص 409 . [ با تصرف ] ( 2 ) . الميزان ؛ ج 8 ، ص 246 . ( 3 ) . سورهء اعراف ، آيهء 96 . ( 4 ) . الميزان ؛ ج 8 ، ص 248 . [ با تصرف ]