و روزه بر ايشان واجب بوده است ولى در تورات و انجيلى كه امروزه در دست يهودىها و نصرانىها است چيزىكه دلالت بر وجوب روزه نمايد نيست فقط آن را بزرگ شمرده و ستوده‌اند ولى در عين حال تا به امروز در سال ، چند روزى را بانحاء مختلف روزه مىگيرند مثل روزه‌اى كه در آن خوردن گوشت يا خوردن شير يا مطلق خوردن و آشاميدن را ترك مىنمايند . و در قرآن مسأله روزه از طوائفى كه پيرو اديان آسمانى هم نبوده‌اند ( از اقوام بىدين ) مثل مصر و يونان و روم قديم نيز نقل شده است ، و بت‌پرستان هند نيز به روزه معتقد بوده هم‌اكنون طبق عقائد خود روزه مىگيرند و از اين‌رو مىتوان گفت عبادت و وسيلهء تقرب بودن روزه از امورى است كه فطرت آدمى به آن حكم مىكند . تنظيرى كه آيه فرموده ( روزه بر شما مقرر شده چنان كه بر پيشينيان مقرر بوده ) از نظر اصل روزه است نه از نظر وقت و ساير خصوصيات و باصطلاح « اصولى » آيه از حيث تنظير و اشخاص اطلاق ندارد . « 1 » * روم س 748 - غرض و مفاد سورهء مباركهء « روم » چيست ؟ ج - اين سوره با وعده‌اى از خدا آغاز شده ، و آن اين است كه : به زودى امپراطورى روم كه در ايّام نزول اين سوره از امپراطورى ايران شكست

--> ( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 3 ، ص 8 + الميزان ( 20 جلدى ) ؛ ج 2 ، ص 8 . [ با تلخيص و تصرف ]