مراد على شمس

681

با علامه در الميزان ( فارسى )

ماندن يك شريعت و قابل نسخ نبودن احكام آن اين است كه كمال فردى و اجتماعى انسان همان اندازه‌اى باشد كه در آن دين اعتبار شده و در بيانات و نظامات آن منظور گرديده است . 7 - پيغمبران ؛ معصوم و مصون از خطايند . « 1 » س 664 - چه فرقى بين « دين » و « شريعت » وجود دارد ؟ ج - فرقهايى كه مىشود قائل شد عبارتند از : 1 - دين از نظر قرآن « 2 » معنائى عمومى و وسيع دارد ، و عبارت است از سنّت طريقهء الهيّه حال خاص به هرپيامبرى و يا هرقومى كه مىخواهد باشد . امّا شريعت عبارت است از طريقه‌اى خاص ، يعنى طريقه‌اى كه براى امتى از امّت‌ها و يا پيامبرى از پيامبران مبعوث به شريعت تعيين و آماده شده باشد ، مانند شريعت نوح ، شريعت ابراهيم ، شريعت موسى ، شريعت عيسى و شريعت محمّد ( صلّى اللّه عليه و آله و عليهم ) . پس كلمهء دين معنائى عمومىتر از كلمهء شريعت دارد . و به همين جهت است كه شريعت نسخ مىپذيرد ، ولى دين به‌معناى عموميش قابل نسخ نيست . 2 - كلمه « دين » را مىتوان هم به يك نفر نسبت داد و هم به جماعت ، حال هر فردى و هرجماعتى كه مىخواهد باشد ولى كلمهء « شريعت » را نمىشود به يك نفر نسبت داد ، و مثلا گفت شريعت زيد و عمرو ، مگر آن‌كه آورنده آن

--> ( 1 ) . الميزان ( 40 جلدى ) ؛ ج 3 ، ص 187 - 192 + الميزان ( 20 جلدى ) ؛ ج 2 ، ص 194 - 200 . [ با تصرف ] ( 2 ) . ر . ك : سوره آل عمران ، آيه 19 و 85 ؛ سوره جاثيه ، آيه 18 .