غير خداى تعالى هيچ استقلالى در تأثير نمىبينند و مؤثر مستقل را تنها خداى تعالى مىدانند و مالكيت و حكم را منحصر در خداى عز و جل دانسته ، درنتيجه از غير آن جناب نمىترسند ، و جز از چيزى كه خدا دوست مىدارد و مىخواهد كه از آن برحذر باشند و يا به خاطر آن اندوهگين شوند ، برحذر نشده و اندوهگين نمىگردند . « 1 » س 636 - از جملهء « خُذْها وَ لا تَخَفْ » « 2 » فهميده مىشود كه حضرت موسى از آنچه ديده ( يعنى اژدها شدن عصا ) ترسيده است ، با اينكه ترس با مقام نبوت سازگارى ندارد ؟ ج - البته بايد دانست كه ميان خوف و خشيت فرق است ، آنچه با فضيلت شجاعت منافات دارد خشيت است نه خوف كه به‌معناى دست زدن به مقدمات احتراز است ، و انبياء عليهم السّلام از خشيت منزهند نه از خوف ، همچنانكه خداى تعالى فرمود : « الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِسالاتِ اللَّهِ وَ يَخْشَوْنَهُ وَ لا يَخْشَوْنَ أَحَداً إِلَّا اللَّهَ ، آنان كه رسالت‌هاى خداى را مىرسانند و از او خشيت دارند ، و از احدى خشيت ندارند مگر خدا . » ( سورهء احزاب ، آيهء 39 ) « 3 » * * * * *

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 10 ، ص 135 . ( 2 ) . سوره طه ، آيهء 21 ، و نيز ر . ك : سورهء قصص ، آيهء 31 . ( 3 ) . الميزان ؛ ج 14 ، ص 200 . [ با تصرف ]