خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : ملعون و باز ملعون است ، كسى كه كنار سفره‌اى بنشيند كه در آن سفره شراب نوشيده مىشود . « 1 » آيهء شريفه « وَ لا تَعاوَنُوا عَلَى الْإِثْمِ وَ الْعُدْوانِ ، و بر گناه و دشمنى يكديگر را كمك مكنيد » « 2 » مؤيد اين دو روايت است . « 3 » * خمس س 620 - آيه‌اى كه مربوط به « خمس » است كدام است ؟ و چه نوع تشريعى در آن وجود دارد ؟ ج - آيهء شريفهء 41 انفال « وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ إِنْ كُنْتُمْ آمَنْتُمْ بِاللَّهِ . . . » است . و از ظاهر آيه برمىآيد كه تشريع در آن مانند ساير تشريعات قرآنى ابدى و دائمى است ، و نيز استفاده مىشود كه حكم مورد نظر آيه مربوط به هرچيزى است كه غنيمت شمرده شود ، هرچند غنيمت جنگى مأخوذ از كفار نباشد ، مانند استفاده‌هاى كسبى و مرواريدهايى كه با غوص از دريا گرفته مىشود و كشتيرانى و استخراج معادن و گنج ، آرى ، گو اينكه مورد نزول آيه غنيمت جنگى است ، و ليكن مورد مخصص نيست . و همچنين از ظاهر مصارفى كه برشمرده و فرموده : « لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ وَ لِذِي الْقُرْبى وَ الْيَتامى وَ الْمَساكِينِ وَ ابْنِ السَّبِيلِ » برمىآيد كه مصارف خمس منحصر در

--> ( 1 ) . فروع كافى ، ج 6 ، ص 268 . ( 2 ) . سورهء مائده ، آيهء 3 . ( 3 ) . الميزان ؛ ج 2 ، ص 299 .