مراد على شمس

583

با علامه در الميزان ( فارسى )

خ * خداوند ( اللّه ، پروردگار ، إله ) س 566 - آيا قبل از نزول قرآن در زبان عرب اسم خاصّى براى خداوند متعال بوده است ؟ ج - كلمهء « اللّه » [ درخصوص اسم خاص بودن ] مورد اختلاف واقع شده ، و حق آن است كه « علم به غلبه » براى خداى تعالى است ، يعنى قبلا در زبان عرب اسم خاص براى حق‌تعالى نبود ، ولى از آنجايى كه استعمالش در اين مورد بيش‌از ساير موارد شد ، به خاطر همين غلبه استعمال ، تدريجا اسم خاص خدا گرديد ، همچنانكه اهل هرزبانى ديگر براى خداى تعالى نام خاصى دارند . « 1 » س 567 - لفظ جلاله « اللّه » جزو اسامى خداوند است يا وصفى بوده است براى خدا ؟ يا نه اصلا اسم علم است براى خدا ؟ ج - اسم جلاله « اللّه » جزو اسامى حسناى « 2 » خدا است كه در اصل « الإله » بوده ، وصفى بوده كه معناى معبوديت را مىرسانده ، و فعلا در اثر كثرت استعمال صورت اسميت و علميت به خود گرفته ، به شهادت اينكه مىبينيم كه

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 20 ، ص 670 . ( 2 ) . سورهء اسرى آيهء 110 : « قُلِ ادْعُوا اللَّهَ أَوِ ادْعُوا الرَّحْمنَ أَيًّا ما تَدْعُوا فَلَهُ الْأَسْماءُ الْحُسْنى » دلالت دارد كه « اللّه » جزو اسامى حسناى خدا است .