سوره‌هايى است كه با « الر » افتتاح شده كه فرموده : « تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ » و يا عبارتى در همين معنا و نيز نظير اين در سوره‌هايى كه با « طس » شروع مىشود و يا سوره‌هايى كه با « الم » آغاز گشته ، كه در بيشتر آنها نبودن ريب و شك در كتاب به ميان آمده ، و يا عبارتى كه همين معنا را مىرساند . با در نظر گرفتن اين شباهتها ممكن است آدمى حدس بزند كه بين اين حروف و مضامين سوره‌اى كه با اين حروف آغاز شده ارتباط خاصى باشد ، مؤيد اين حدس آن است كه مىبينيم سورهء اعراف كه با « المص » آغاز شده ، مطالبى را كه در سوره‌هاى « الم » و سورهء « صاد » هست در خود جمع كرده . و نيز مىبينيم سوره رعد كه با حروف « المر » افتتاح شده ، مطالب هردو قسم سوره‌هاى « الم » و « المر » را دارد . از اينجا استفاده مىشود كه اين حروف رموزى هستند بين خداى تعالى و پيامبرش كه معناى آنها از ما پنهان است و فهم عادى ما راهى به درك آنها ندارد ، مگر به همين مقدار كه حدس بزنيم بين اين حروف و مضامينى كه در سوره‌هاى هريك آمده ارتباط خاصى هست . و چه بسا اگر اهل تحقيق در مشتركات اين حروف دقت كنند ، و مضامين سوره‌هايى را كه بعضى از اين حروف در ابتداى آنها آمده با يكديگر مقايسه كنند ، رموز بيشترى برايشان كشف شود . و اى بسا كه معناى آن روايتى هم كه اهل سنّت از على عليه السّلام نقل كرده‌اند همين باشد ، و آن روايت - بطوريكه در مجمع البيان « 1 » آمده - اين است كه آن جناب فرمود : « براى هركتابى نقاط برجسته و چكيده‌اى است ، و چكيده

--> ( 1 ) . مجمع البيان ؛ ج 1 ، ص 32 .