برده ، بايد سعى ميانه صفا و مروه از همان صفا شروع شود . « 1 » در حديث هاجر و اسماعيل آمده است كه هاجر مادر اسماعيل عليه السّلام هفت مرتبه فاصله صفا و مروه را با شتاب طى كرد ، و همين عمل هاجر سنّت شد . از امام صادق عليه السّلام روايت « 2 » شده است كه در پاسخ ، به سوالى كه از ايشان نمودند مبنى بر اينكه آيا سعى ميان صفا و مروه واجب است يا مستحب ؟ فرمودند : واجب است . « 3 » س 509 - با اينكه تمامى موجودات اين جهان علائم و نشانه‌هايى از وجود مقدس بارىتعالى هستند ، پس چرا خداوند در جمله « إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ » « 4 » تنها اين دو ( يعنى « صفا » و « مروه » ) را از علائم و شعائر خود معرفى فرموده است ؟ ج - از اينكه « صفا » و « مروه » را در مقابل همهء موجودات اختصاص داده باينكه از شعائرند و حال آنكه تمامى موجودات آدمى را به سوى آفريدگارش دلالت مىكند ، براى اين است كه مراد از شعائر ، شعائر و آيت‌ها و نشانه‌هاى تكوينى نيست كه تمامى موجودات آن را دارند ، بلكه خداى تعالى آن دو را شعائر قرار داده و معبد خود كرده ، تا بندگانش در آن موضع وى را عبادت كنند ، [ شعائر مذهبى تشريعى ] و به اين وسيله مردم از مشاهد آنها به ياد او مىافتند ، بنابراين از جمله مذكور استفاده مىشود كه خداوند عبادت خاصى را در اين دو موضع تشريع و مقرر كرده است .

--> ( 1 ) . فروع كافى ، ج 4 ، ص 245 ، حديث 4 . [ با تلخيص و تصرف ] ( 2 ) . تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 70 ، حديث 133 . ( 3 ) . الميزان ؛ ج 1 ، ص 582 . [ با تلخيص و تصرف ] ( 4 ) . سورهء بقره ، آيهء 158 .