مراد على شمس

497

با علامه در الميزان ( فارسى )

اين مطلب را با تسبيح و ثناى بر خود آغاز كرد كه در ميان قومى امّى رسولى از خود آنان مبعوث كرد تا آيات او را بر آنان بخواند ، و با اعمال صالح و اخلاق پاك تزكيه‌شان كند ، و كتاب و حكمتشان بياموزد و به همين منظور كتاب خدا و معارف دينش را به بهترين وجهى بر آنان و افرادى كه به آنان ملحق مىشوند ، و نسل‌هاى بعد از آنان تحميل كرد ، و زنهارشان داد از اينكه مثل يهود نباشند كه خداى تعالى تورات را بر آنان تحميل كرد ، ولى آنان آن را حمل نكردند ، و به معارف آن معتقد نشدند ، و به احكامش عمل نكردند ، در نتيجه مانند الاغى شدند كه بارش كتاب باشد . و در آخر به‌عنوان نتيجه دستور مىدهد كه وقتى بانگ نماز جمعه بلند مىشود بازار و داد و ستد را رها نموده ، به سوى ذكر خدا بشتابند . و نيز افرادى را كه خلاف اين دستور عمل مىكنند ، و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را در حالى كه مشغول خطبه نماز است رها نموده ، به سوى داد و ستد مىروند ، سرزنش مىكند ، و اين رفتار را نشانه آن مىداند كه اين‌گونه افراد معارف كتاب خدا و احكامش را نپذيرفته‌اند . « 1 » * جنّ س 480 - « جنّ » چه نوع موجودى است و با « جانّ » چه تفاوتى دارد ؟ ج - « جنّ » طايفه‌اى از موجوداتند كه بالطبع از حواس ما پنهانند ، و مانند خود ما شعور و اراده دارند ، و در قرآن كريم بسيار اسمشان برده شده ، و

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 443 .