مراد على شمس

381

با علامه در الميزان ( فارسى )

آيات قرآنى است در اينكه دلالت مىكند بر تجسم اعمال و اينكه آدمى در قيامت با عمل خودش معذب مىشود و همواره و جاودانه با آن است . [ نكته قابل توجه اينكه ] كلمهء « حمل » با كسرهء حاء و فتحه آن به يك معنا است چيزىكه هست اگر با كسره خوانده شود مراد از آن بارى خواهد بود كه در ظاهر حمل مىشود مانند بارهايى كه به دوش كشيده مىشود ، و اگر با فتحه خوانده شود مراد از آن بارهاى باطنى است مانند طفل در شكم . « 1 » * تحدّى س 362 - چرا خداوند متعال در تحدّى به قرآن به « ده سوره » ، تحدّى نموده مثلا چرا به بيست يا پنجاه يا كمتر و بيشتر اين امر را اختصاص نداده است ؟ ج - تحدّى در آيهء « فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ » « 2 » تحدّى به ده سوره از قرآن باشد ، بدان‌جهت كه مشتمل بر تفنّن است ( يعنى يك مطلب را در چند قالب از بيان آورده و اين خود دليل قطعى است بر اينكه قرآن مولود تصادف نيست ، بلكه گويندهء آن آنچه گفته از روى علم و حكمت گفته است ) . و كلمهء « عشرة - ده سوره » بدين جهت آورده نشده كه خصوص عدد ده دخالتى در اين دلالت دارد ، بلكه بدين جهت آورده شده كه اين عدد دلالت بر كثرت دارد ، و منظور از آن ، سوره‌هاى بسيار است ، همچنانكه عدد صد و هزار نيز كنايه از آن است ، در قرآن كريم فرموده : « يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ ، ( هر

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 14 ، ص 292 . [ با تصرف ] ( 2 ) . سورهء هود ، آيهء 13 .