مجسّمه‌ها دلتان آرام گرفته با آنها مأنوس شويد و از عبادت خدا باز نمانيد ، پس براى آنها اصنامى به شكل عزيزان آنان درست كرد كه در كنار آن مجسّمه‌ها به عبادت خداى عزّ و جلّ مىپرداختند ، در ضمن در حال عبادت ، به آن مجسّمه‌ها نظر مىكردند و چون فصل زمستان و بارندگى مىشد براى اينكه از عبادت باز نمانند مجسّمه‌ها را داخل خانه‌هاى خود مىبرند . اين مراسم يعنى عبادت خدا در برابر مجسّمهء يادبود عزيزان همچنان ادامه يافت تا آنكه يك نسل از بين رفت و اولاد آنان روى كار آمدند در حالى كه از منطق پدران خود در مراسم مذكور اطّلاعى نداشتند و خيال مىكردند كه پدرانشان همين مجسّمه‌ها را مىپرستيدند ، لذا آنها به جاى پرستش خداى عزّ و جلّ شروع كردند به پرستش اصنام ، اين است معناى اينكه خداى تعالى مىفرمايد : « وَ لا تَذَرُنَّ وَدًّا وَ لا سُواعاً . . . » . « 1 » از سوى ديگر تاريخ مىگويد در روم و يونان قديم رسم بر اين بود كه هر خانواده‌اى ، بزرگ خود را مىپرستيدند و وقتى بزرگشان از دنيا مىرفت صنم و مجسّمه‌اى از آن بزرگ بر ايشان درست مىشد تا اهل خانه آن را بپرستند ، و نيز بيشتر پادشاهان و بزرگان روم در ميان مردم خود معبود و مورد پرستش بودند كه قرآن كريم هم ( اين نكتهء تاريخى را تأييد نموده ) و از آنها نمرود پادشاه معاصر ابراهيم عليه السّلام را كه آن جناب با وى درخصوص پروردگارش محاجّه و جدال و احتجاج كرد و نيز فرعون معاصر موسى عليه السّلام را ذكر كرده است .

--> ( 1 ) . و ( باز قوم نوح گفتند : ) دست از پرستش بت‌هاى « ودّ » و « سواع » و . . . برنداريد . « سورهء نوح ، آيهء 23 » .