مراد على شمس

239

با علامه در الميزان ( فارسى )

است ، و لذا فرمود : اين حجاب داراى اعراف و بلندىهايى است ، و بر آن اعراف رجالى هستند كه مشرف بر جميع اهل محشر از اوّلين و آخرينند ، و هركسى را در مقام مخصوص خودش مشاهده مىكنند با اينكه مقامات و درجات مردم در بين دو حدّ « اعلى علّيين » و « اسفل السافلين » مختلف است با اين حال از حال يك‌يك اشخاص و اعمالى كه در دنيا كرده‌اند آگاهند ، و با هركس كه بخواهند مىتوانند حرف بزنند ، هركسى را كه بخواهند مىتوانند ايمنى داده و به اذن خدا اجازهء ورود به بهشت دهند . از اينجا معلوم مىشود كه موقف و مقام اين رجال از دو موقف سعادت كه عبارت است از نجات به وسيلهء عمل صالح و شقاوت كه عبارت است از هلاكت به خاطر عمل زشت ، بيرون است . و خلاصه مقامى است ما فوق اين دو مقام ، و حاكم و مسلّط بر آن دو . « 1 » * اعلى س 213 - مسائلى كه در سورهء مباركهء « اعلى » مورد بحث قرار گرفته است چيست ؟ ج - در اين سوره « اعلى » به توحيد خداى تعالى امر شده ، توحيدى كه لايق به ساحت مقدس او باشد ، و نيز به تنزيه ذات متعاليه‌اش از اينكه نام مقدسش با نامى ديگر ذكر شود ، و يا چيزىكه بايد به او مستند شود به غير او نسبت دهند ، مثلا كسى ديگر را در خلقت و تدبير و رزق شريك او بدانند ، و به

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 8 ، ص 164 . [ با تصرف ]