سير آن حضرت از مسجد الحرام به مسجد اقصى ( كه همان بيت المقدس باشد و بنايى است مرتفع ( هيكل ) كه داوود سليمان عليهما السّلام براى بنى اسرائيل بنا نمودند ، و خدا آن را خانه مقدّس ايشان قرار داد ) شروع نموده و متذكر شده است . آنگاه كلام را به مناسبت به مقدرات بنى اسرائيل كشانده ، از عزّت و ذلّت آنان و اينكه خداوند در هرروزگارى كه او را اطاعت مىكردند سربلندشان مىكرده ، و هروقت كه از در عصيان درمىآمدند ذليل و خوارشان مىساخته ، سخن گفته و نيز كيفيت نزول كتاب بر آنان و پيرامون دعوت آنان به توحيد و نفى شرك توضيح داده است . سپس به همين مناسبت كلام را به وضع اين امت معطوف ساخته ، كه بر اين نيز كتاب نازل كرده پس اگر اطاعت كنند اجر مىبرند ، و اگر عصيان بورزند عقاب مىشوند ، و ملاك كار ايشان مانند آنان به همان اعمالى است كه مىكنند ، و به‌طور كلى با هرانسانى برطبق عملش معامله مىكنند ، و سنت الهى در امت‌هاى گذشته نيز بر همين منوال بوده است . پس آنگاه حقايق مهم و بسيارى از معارف مربوط به مبدأ و معاد و شرايع عامه از اوامر و نواهى و غير آن را بيان مىكند . آيات برجسته در اين سوره عبارتند از آيات ، 17 ، 20 و 58 . « 1 » * اسلام س 179 - معنا و مفهوم « اسلام » چيست ؟

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 13 ، ص 3 - 5 . [ با تصرف ]