* احمد س 129 - جملهء شريفهء « اسْمُهُ أَحْمَدُ » از آيهء « وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ » « 1 » تعبير چه كسى است ؟ و اشاره به چه شخصيتى دارد ؟ ج - جملهء « اسمه أحمد » با كمك سياق دلالت دارد بر اينكه اين تعبير را عيسى عليه السّلام از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كرده ، و نيز دلالت دارد بر اينكه اهل تورات و انجيل آن جناب را به اين نام و نيز به نام « محمّد » مىشناختند ، و اين دلالت روشن است ، و خفائى در آن نيست . « 2 » س 130 - چرا پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله ، به نام احمد و محمّد و بشير و نذير ناميده شده است ؟ ( بحث روايتى ) ج - در تفسير قمى « 3 » در ذيل جملهء « وَ مُبَشِّراً بِرَسُولٍ يَأْتِي مِنْ بَعْدِي اسْمُهُ أَحْمَدُ » « 4 » ، آمده كه امام عليه السّلام فرموده : بعضى از يهوديان - خدا لعنتشان كند - از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله پرسيدند : چرا به نام احمد و محمّد و بشير و نذير ناميده شدى . فرمود : امّا محمّد ناميده شدم ، بدين جهت كه من در زمين محمود ( و از نظر دوست و دشمن ستوده‌ام ) . و امّا احمد ناميده شدم بدين جهت كه من در آسمان احمد ( و ستوده‌تر از ستودگيم در زمينم ) . و امّا بشير خوانده شدم به خاطر اين‌كه هركس مرا اطاعت كند به بهشت بشارت دارد . و نذير خوانده شدم چون خدا هركسى را كه نافرمانيم كند از آتش انذار

--> ( 1 ) . سورهء صف ، آيهء 6 . ( 2 ) . الميزان ؛ ج 19 ، ص 428 . ( 3 ) . تفسير قمى ؛ ج 2 ، ص 365 . ( 4 ) . سورهء صف ، آيهء 6 .