و روايات وارده از ائمهء اهل بيت عليهم السّلام اصل داستان ابراهيم عليه السّلام و ساره را تصديق كرده ؛ و ليكن مقام شامخ آن حضرت را از دروغ و هرچيز ديگرى كه منافى با قداست ساحت انبيا عليهم السّلام است منزه دانسته است . جامع‌ترين روايتى كه در اين باب وارد شده ، روايتى است كه مرحوم كلينى آن را در كافى از على از پدرش و از عده‌اى اصحاب اماميه از سهل از ابن محبوب از ابراهيم بن ابى زياد كرخى نقل كرده است . « 1 » س 80 - آيات كريمهء سورهء ابراهيم پيرامون چه مسائلى بحث مىكند ؟ ج - آيات كريمهء اين سوره ( ابراهيم ) پيرامون اوصاف قرآنى كه بر پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و آله نازل شده بحث مىكند و آن را با اوصاف زير معرفى مىنمايد : اين كتاب ، آيت و معجزه و نشانهء رسالت آن جناب است و مردم را از ظلمت‌ها به سوى نور بيرون مىكشد ، و به راه مستقيم خدا راهنماييشان مىكند ؛ خدايى كه عزيز و حميد است ؛ يعنى غالب و قاهرى است كه هرگز مغلوب كسى نمىشود ؛ و غنى و بىنيازى است كه هرگز محتاج كسى نمىگردد ؛ خدايى كه در كارهاى خداييش جميل است ؛ يعنى براى مردم جز خوبى و نعمت منظورى ندارد . وقتى خدا منعم و غالب و بىنياز و پسنديدهء كار باشد ، بر مردم كه « منعم عليه » او هستند لازم است كه دعوت او را لبيك گويند ، تا درنتيجه از نعمت‌هايى كه او به ايشان ارزانى داشته برخوردار شوند ، و آن نعمت‌ها به سعادتشان تمام شود . و نيز لازم است كه از غضب او برحذر باشند ؛ زيرا پر

--> ( 1 ) . الميزان ؛ ج 7 ، ص 318 - 319 . [ با تصرف ]