بسيارى بر اين باورند كه لائيسيته داراى مبنايى دينى است « 1 » و از اين سخن انجيل گرفته شده است كه مىگويد : مال سزار را به سزار برگردانيد و مال خدا را به خدا ! « 2 » بر همين اساس مقالاتى ارائه شده است كه در آن بر سهم مادى و معنوى كليسا در ايجاد حكومت لائيسيته تأكيد گرديده است . « 3 » و در همين رابطه يك نويسنده فرانسوى به نام " جرج ويل " كتابى در 412 صفحه با عنوان " تاريخچه جدايى سياست از دين در قرن نوزدهم فرانسه " تدوين كرده است كه در آن از رابطه بين انديشه لائيسيته و تفكر كليسايى پرده برداشته است . « 4 » اما حكومت لائيكى كه بدنبال نزاع با كليسا در قرن هفده و هجده تأسيس گرديد ، در عمل بسيار سازگارتر بادين از مفهوم لائيسيته فعلى بود . بدين‌معنا كه حتى در مدارس به عنوان قلب جدال كليسا و دولت هدف از لائيسيته چيزى جز بىطرفى ( آن هم بىطرفى اساتيد نه شاگردان ) نبود . حكومت نيز متعهد شده بود تا در مورد اديان مختلف به ايفاى نقش خود در قالب نوعى بىطرفى مثبت بپردازد . اما آنچه امروز جامعه فرانسه شاهد آنست نوعى بىطرفى منفى ، بلكه جانبدارى از نفى اديان و تقويت جانب بىدينى بر دين‌دارى است . چرا كه ضديت با مظاهر دينى اولين قدم در راستاى خلع سلاح اديان و مبارزه با آنها تلقى مىگردد . اين نوع تفسير منفى از لائيسيته و تصويب قانون منع حمل علائم مذهبى

--> ( 1 ) Raynal . Histoire des grands courants de la pensee politique . Paris . Hachette . 1999 . P . 13 ( 2 ) MT . 22 . 2 . " rendez a cesar ce qui est a cesar et a Dieu ce qui est a Dieu " ( 3 ) Le mond deiplomatique . Desembrt . 2004 ( 4 ) جرج ويل . تاريخچه جدايى سياست از دين در قرن نوزدهم فرانسه ، اشبت پلوريل . 412 . 2004 صفحه . 80 / 10 يورو