شده است و در همين مقوله ، كتاب‌هاى ديگرى همچون : خطر اسلام‌گرائى ( 1995 ) ، يك قرن اصلاح‌گرايى اسلامى ( 1998 ) ، مسلمانان در فرانسه ( 1999 ) ، اسلام و مدرنيسم غرب ( 1999 ) ، عدم خشونت ( 2000 ) نوشته است . او بين سال‌هاى 1996 تا 2003 به تدريس در موضوع اسلام‌شناسى در دانشگاه فرايبورگ اشتغال داشت . اما دولت آلمان در اوت از اعطاء ويزا به او خوددارى كرد كه مورد اعتراض انديشمدانى همچون ادوارد سعيد و چومسگى قرار گرفت . برادر او هانى رمضان نيز در ژنو به عنوان يك مسلمان فعال مسئوليت اداره مركز اسلامى ژنو را به عهده دارد . او اميدوار است بتواند نسل دوم مسلمانان را طورى تربيت كند كه ضمن قبول فرهنگ كشور محل اقامت ، احترام و وفادارى خود را به قرآن و حديث حفظ نمايند . او توصيه مىكند انديشمندان مسلمان مانند ديگر انديشمندان به مطالعاتى خارج از حوزه دين نيز بپردازند . از سوى دولت فرانسه مدت كوتاهى از اقامت در فرانسه به اتهام تهديد براى نظم عمومى محروم شد . ولى كاست‌هاى وى به سرعت در بين جوانان رواج يافت . به دنبال انتشار بياناتش در سايت الامّه « 1 » به ضديهودى بودن متهم گرديد . در اين سخنرانى او گفته بود كه دانشمندانى همچون الكساندر اولر ، الن فينكل كرو ، برنارد هنرى لوى ، آلن گلوشمن و برنارد كوشه در فرانسه شخصيت‌هاى بين‌المللى و حقوق بشرى نيستند . بلكه از يك گروه محدود دفاع مىكنند و آنان را به دليل حمايت از اسرائيل و تجاوز به عراق سرزنش كرده بود و ادعا كرده بود آمريكا به اين دليل صدام را ساقط كرد كه اسرائيل ، مخالف صدام بود . او همچنين در پرونده حجاب وارد شد و رسماً با نيكولا سركوزى در اين مورد به مناظره پرداخت .

--> ( 1 ) oumma . com