مهاجرات گسترده دوم در سال 1950 و پس از جنگ جهانى دوم آغاز شد ، كه غير از كارگران را نيز شامل مىگرديد همچون : سياسيون ، نظامىهايى كه در دوره اشغال با فرانسويان در الجزائر همكارى كرده بودند و پس از استقلال الجزائر در سال 1961 مجبور به ترك اين كشور و مهاجرت به فرانسه شدند . به عنوان مثال رئيس دفتر فعلى رئيس‌جمهورى آقاى " هملوى مكاشرا " « 1 » و معاون سابق شهردار استراسبورك ( 2006 ) آقاى عزيز ميلاني « 2 » و آقاى شريف مشرى ، « 3 » رژه بن مبارك « 4 » و مهدى حُصِن « 5 » در استاندارى از اين قبيل افراد هستند . آمار مسلمانان پس از جنگ جهانى دوم در فرانسه رو به فزونى نهاد و گروه‌هاى مختلف مهاجر با استقرار خانوادگى در خاك كشور ميزبان زمينه اقامت دائم خود را فراهم نمودند . مهاجرت‌هاى خانوادگى مسلمانان بيشتر از سال 1974 به بعد صورت يافته است كه در اين تاريخ ، حكومت فرانسه رسماً موافقت خود را با حضور زنان و فرزندان مهاجرين در فرانسه اعلام نمود . با آن كه مقامات دولتى فرانسه تمايلى به ارائه آمار جمعيتى براساس مكتب و دين را ندارند و آن را منافى اصول سكولاريسم وباورهاى خودشان مىدانند ، اما هم‌اكنون وزارت كشور فرانسه ، مسلمانان را در فرانسه بين 3 تا 5 ميليون تخمين مىزند كه 5 / 1 ميليون نفر از آنان تابعيت فرانسوى دارند و تقريباً 10 درصد از جمعيت 60 ميليونى فرانسه را تشكيل مىدهند . بسيارى از

--> ( 1 ) Hamlaoui Melcachera ( 2 ) Aziz Meliani ( 3 ) Cherif Mecheri ( 4 ) Roger ben Mebarek ( 5 ) - Mehdi Hacene