در اروپاى غربى مبدل گرديد . اما حكومت ، همچنان به صورت سلطنت اداره مىشد و هر يك از شاهزادگان آن را به سليقه و سائقه‌هاى درونى خود مديريت مىكردند . بين قرن سيزدهم تا هجدهم ، فرانسه ، يكصد سال جنگ با انگلستان ، سى سال درگيرى با اسپانيا و چندين نبرد با ايتاليا و درگيرى داخلى و مذهبى بين كاتوليك‌ها و پروتستان‌ها را تحمّل كرد ، كه عامل عمده آن ، ناتوانى حاكمان و خودكامگى آنان بود . مردم فرانسه در سال 1793 با تسخير زندان باستيل و اعدام لوئى شانزدهم مهمترين مقطع تاريخى اين كشور " انقلاب كبير فرانسه " را رقم زدند و به همين مناسبت 14 ژوئيه ، روز فتح باستيل و روز ملى فرانسه شد و به رژيم سلطنتى در اين كشور خاتمه دادند و در 27 اوت همين سال ( 1793 ) حكومت " جمهورى اول " برپا گرديد . اما عمر اين جمهورى ، بسيار كوتاه بود و در سال 1799 با كودتاى ناپلئون ، دوباره حكومت ، به سلطنت ، تبديل شد . ولى همچنان جنگ ادامه داشت تا آن كه در سال 1848 با انتخابات عمومى " جمهورى دوم " در فرانسه با رياست لوئى ناپلئون ، برادرزاده ناپلئون بزرگ تشكيل گرديد . وى در سال 1852 حكومت را به سلطنت تبديل كرد . وى در جنگ با پروس ( آلمان ) شكست خورد و در سال 1871 با همكارى آلمان‌ها " جمهورى سوم " در فرانسه با رياست " آدولف تير " از رهبران ملىگراها در فرانسه بود ، تشكيل گرديد . جمهورى سوم با جنگ جهانى اول در سال 1914 تا 1918 مواجه شد و علىرغم لطمات شديد اقتصادى و انسانى ، دولت جمهورى در آن پايدار ماند . تا آن كه جنگ جهانى دوم در سال 1939 شروع گرديد و آلمان‌ها يك سوم از خاك اين كشور را اشغال كردند و فرانسه را به يكى از