" آيت الله قمى " طى حضور خود در " الازهر " ، توانست با گروه بزرگى از علما و ادبا و روشنفكران مصرى كه تحت تأثير شخصيت علمى و شايستگىهاى اخلاقى و خردمندىها و اخلاص و محبت‌هاى او قرار گرفتند ، رابطه برقرار كند . زمانى كه آتش جنگ جهانى دوم شعله‌ور گرديد ، " آيت الله قمى " ناگزير شد به ايران بازگردد تا فراخوان خود به " تقريب مذاهب اسلامى " را در ميان شيعيان دنبال نمايد . " آيت الله العظمى سيد حسين بروجردى " آن‌زمان يعنى سال 1945 م . در قم مستقر شده بود . " آيت الله قمى " طى ديدارى ، جزئيات سفر و فعاليت‌هاى خود را با ايشان در ميان گذاشت ؛ " آيت الله بروجردى " شادمانه اظهار رضايت كردند و او را بسيار مورد تأييد قرار دادند و مقرر داشتند كه از وى حمايت و پشتيبانى به‌عمل آورند . بدين ترتيب ، اين طرح " تقريبى " از تأييد بزرگترين مراجع و قطب‌هاى سنى و شيعه برخوردار شد ، چيزى كه مهم‌ترين عنصر موفقيت و استمرار آن به‌شمار مىرود . " آيت الله قمى " و تأسيس " دارالتقريب " به‌دنبال فروكش كردن آتش جنگ جهانى دوم ، " آيت الله قمى " در سال 1946 م . راهى مصر شد تا مرحلهء جديدى - كه از آن به عنوان مرحلهء شكل‌گيرى ياد كرده است - آغاز شود ؛ مرحلهء نخست ، مرحلهء تداركاتى تلقى مىشد . در مرحله جديد در فوريه سال 1947 م . ( اسفند 1345 . ش ) " دارالتقريب بين المذاهب الاسلاميه " در قاهره بنيان گذاشته شد . " شيخ مصطفى عبدالرزاق " كه پس از ارتحال " شيخ المراغى " به عنوان " شيخ الازهر " منصوب شده بود ، و " شيخ عبدالمجيد سليم " ، در اين ميان نقش بزرگى ايفا كردند . گو اينكه " شيخ مصطفى عبدالرزاق " رسماً به " جماعة التقريب " نپيوست ، ولى همواره در كنار و حامى آن بود . از جمله اعضاى مؤسس " دارالتقريب " ، علاوه بر " آيت الله قمى " و " شيخ عبدالمجيد سليم " ، مىتوان از " حضرت شيخ محمود شلتوت " ، " جناب شيخ عبدالعزيز عيسى " ،