تحقق وحدت ميان مسلمانان بمثابهء يكى از امور بنيادين در اسلام است و ما در اين زمينه برخى متون شريف دال بر ضرورت وحدت و نكوهش تفرقه و درگيرى را يادآور شديم و مىتوان اضافه كرد كه مسلمانان در صورتى كه به‌دنبال خيزش و نجات از اين حالت ضعف و عقب ماندگى هستند ، راهى جز وحدت و كنارنهادن تفرقه و درگيرى ندارند ، ناگزير بايد گفت : بدون شك هدف مترتب بر " تقريب مذاهب اسلامى " ، هدفى است كه به‌حكم عقل و شرع ، مسلم تلقى مىشود ، در نتيجه ، اهميت " تقريب " و ضرورت آن كاملًا روشن مىشود و مسلمانان وظيفه دارند با جديت تمام و با احساس مسئوليت بزرگى همخوان با عظمت و شكوه اين هدف ، با آن برخورد داشته باشند . امروز ، نياز به " تقريب " بيش از هر زمان ديگرى ، احساس مىشود ، زيرا اسلام درگير كارزار تمدنى و سرنوشتى بسيار پراهميتى است كه فراهم آوردن همه گونه اسباب نيرومندى و پيروزى را ايجاب مىكند . خداوند متعال مىفرمايد : « وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَ عَدُوَّكُمْ وَ آخَرِينَ مِنْ دُونِهِمْ لا تَعْلَمُونَهُمُ اللَّهُ يَعْلَمُهُمْ » ( انفال / 60 ) ( و هرچه در توان داريد ، از نيرو و اسب‌هاى آماده بسيج كنيد ، تا با اين [ تداركات ] ، دشمن خدا و دشمن خودتان و [ دشمنان ] ديگرى را جزايشان كه شما نمىشناسيدشان و خدا آنان را مىشناسد بترسانيد . . . از اين‌روست كه امت اسلامى وظيفه دارد نسبت به اهميت و انگيزه‌هاى " تقريب " كاملا آگاه باشد تا از دستاوردهاى آن برخوردار و از ثمرات آن بهره‌مند گردد ؛ امت اسلامى هرگز نبايد " تقريب " را به عنوان كوشش‌هاى عقيم و بيهوده تلقى كند ؛ اين امر از اهميت بسزايى برخوردار است و ان‌شاءالله آنگاه به بار و بر مىنشيند كه امت با تمام وجود متوجه نقش و اهميت آن گردد و موارد ابهام‌آميزى كه احتمالًا در پيرامون آن وجود دارد و باعث ناكارآمدى يا عدم پذيرش آن مىگردد ، از ميان برداشته شود .