الشيخ ناصر مكارم الشيرازي

13

اخلاق در قرآن ( فارسى )

جلد سوم جاه طلبى اشاره هر كس به چيزى علاقه‌مند است ، بعضى به مال عشق مىورزند ، بعضى ديگر به جمال ، گروهى خواهان كمالند ، ولى جمعى طالب مقامند و اين گروه اخير را جاه‌طلب مىنامند ، دوست دارند مردم همه به آنها احترام بگذارند ، و به خانهء آنها رفت و آمد داشته باشند ، و به اصطلاح از ديگران يك سر و گردن برتر باشند ، آخرين سخن ، سخن آنها باشد و كسى روى حرف آنها حرف نزند ، هر چند عقل و كفايت و درايت لازم براى اين امور را نداشته باشند . اين گونه افراد را جاه طلب و طالب اسم و آوازه و مقام مىنامند . اين صفت غالباً در افراد بزرگسال پيدا مىشود ، و در جوان و نوجوان كمتر است ، و گاه تا آخر عمر از انسان جدا نمىشود ، تمام نيروهاى او تحليل مىرود ؛ ولى جاه‌طلبى همچنان در اعماق قلبش به قوت خود باقى است ، بلكه با افزايش سن قوىتر و گسترده‌تر مىشود . اين صفت رذيله سرچشمهء بسيارى از مفاسد فردى و اجتماعى است ، انسان را از خدا و خلق خدا دور مىكند و او را براى وصول به مقصدش به دنبال گناهان خطرناكى مىفرستد ، و از همه بدتر اين كه در بسيارى از اوقات با صفات نيك مانند