نزل به روح قدس مبين من عند ربّ كريم » ؛ از ناحيه حكيمى كه كارهاى او پسنديده است فرود آمده و روح القدس به بيان آن پرداخته و از ناحيهء خدائى انشا شده است كه پروردگار با كرامتى است ، « من قلب نبىّ مهتد رشيد صلَّت عليه سفرة مكرّمون بررة » ؛ از دل پيغمبرى برخاسته است كه از كمال هدايت برخوردار است و رشد ولايتى خويش را به كمال رسانيده است و سفيران بزرگوار و نيكوكار بر او درود مىفرستند ، « و عذت بربّ عليم حكيم قدير رحيم من شرّ عدوّ لعين رجيم » ؛ پناه مىبرم به پروردگار دانا ، حكيم ، توانا ، و مهربان از شرارت دشمن لعنت شده و به تير بلا گرفتار گرديده ، « يتضرّع متضرّعكم و يبتهل مبتهلكم و نستغفر ربّ كلّ مربوب لى و لكم » ؛ در رابطه با آنچه گفته زارى كنندهء شما زارى مىكند و نفرين كنندهء شما نفرين مىكند و از خدا براى شما و خودم آمرزش مىخواهم كه پروردگار همهء كسانى است كه به دست تواناى او تربيت يافته‌اند . پس از آنكه خطبهء شريفه را به پايان رسانيد ، به تلاوت اين آيه پرداخت : * ( بِسْمِ الله الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ ) * * ( تِلْكَ الدَّارُ الآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الأَرْضِ وَلا فَساداً وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ ) * ( سوره قصص ، آيه 83 ) ؛ بنام خداوند بخشندهء بخشايشگر . خانه رستاخيز را براى كسانى قرار مىدهيم كه در روى زمين از برترى جوئى دورى مىكنند و فسادى از خود آشكار نمىسازند و عاقبت نيك با اهل تقواست . سپس حضرت على عليه السّلام از منبر به پائين تشريف آورد . مؤلف گويد : منظور از حرف « الف » كه حضرت على عليه السّلام در خطبهء مباركهء خود آن را به كار نگرفته ، همان حرف معروفى است « ا » كه حركت نمىپذيرد ، مانند كلمات « غزا » و « رجا » و امثال اينها و در اينجا مراد « همزه » نيست كه قابل حركت است ، مانند « جىء » و « سىء » . و اگر مراد حرف « ء » مىبود ، بسيارى از كلمات