دانش من است . « ابن عدى » اين حديث را از « ابن عباس » كه از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله شنيده بود ، روايت كرده است . مؤلف گويد : « مناوى » هم در [ فيض القدير 4 / 356 ] اين حديث را نقل كرده است و در شرح آن مىنويسد : « ابن دريد » گفته كه جمله مزبور كه ترجمه « علىّ عيبة علمى » مىباشد ، جملهء موجزى است كه هيچ ضرب المثلى كه بخواهند آن را در امور باطنى كه ديگرى از آن خبردار نمىباشد به كار ببرند ، به پايهء آن نمىرسد و اين جمله دليل بر تعظيم بىنهايتى است كه رسول اكرم صلَّى اللَّه عليه و آله از حضرت على عليه السّلام بجاى آورده است . از آنچه به مناسبت ذكر شد به اين نتيجه مىرسيم كه دلهاى دشمنان مولا ، مملوّ از اعتقاد به عظمت اوست . [ تاريخ بغداد خطيب بغدادى 4 / 158 ] به سند خود ، از « انس » روايت كرده است كه از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله پرسيدند : يا رسول الله ! مطالب علمى را از زبان چه كسى فرا گيريم و يادداشت كنيم ؟ فرمود : از زبان على عليه السّلام و « سلمان » . [ همان كتاب 6 / 379 ] حديثى طولانى روايت مىكند كه در آن آمده است ، حضرت على عليه السّلام خطاب به « كميل » فرمود : آگاه باشيد كه در اينجا علمى فراوان است - و با دست اشاره به سينه خود كرد - كاش كسانى مىيافتم تا آن را فرا گيرند ؛ آرى ، به كسى برخوردم كه مىتوانست فراگيرد ، ليكن مورد اعتماد نبود ، مىخواست دين را وسيله كار دنيا سازد . [ فخر رازى در تفسير كبير ] در ذيل تفسير آيهء * ( وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ) * ( سوره و الضّحى ، آيه 11 ) حديثى را نقل كرده كه در آن آمده است ، از حضرت على عليه السّلام درخواست كردند ، سخنى از خود بگوييد . على عليه السّلام فرمود : آرام گيريد كه خداى تعالى آدمى را از خودستائى نهى كرده است . يكى از حاضران گفت : مگر نه اينست كه خداى تعالى فرموده است : * ( وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ